บทที่ 251: ท่านผู้กำกับครับ... ผมก็อยากจะก้าวหน้าเหมือนกันครับ!

หลังจากที่โจวอี้ได้รับข่าวว่าเฝิงเลี่ยงเลี่ยงเข้าโรงพยาบาลแล้ว เขาก็นั่งรถไปยังโรงพยาบาลเมืองเช่นกัน

ด้วยสถานะที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของภรรยาของลูกพี่ลูกน้องชั้นหนึ่งอยู่ บวกกับความประทับใจที่มีต่อเด็กสาวคนนี้ก็ไม่เลว การไปเยี่ยมเยียนสักหน่อยก็เป็นเรื่องที่ควรทำ

ท่านผู้กองโจวไม่ทราบเลยว่า ก่อนหน้าเขา... ตั้งแต่รองผู้กำกับการอาวุโสเลี่ยวเหวินซงและสมาชิกคณะผู้บริหารคนอื่นๆ ลงไปจนถึงข้าราชการระดับกลางของทุกแผนก... ใครก็ตามที่รู้ข่าว ก็ล้วนแต่มากันหมดแล้ว บวกกับผู้อำนวยการสำนักงานเทศกิจเฮ่อจวิ้นคังที่ยกโขยงกันมาเยี่ยมและขอโทษ ถึงขนาดที่ว่าแม้แต่ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเมืองชุยฟ่างหมิงและผู้บริหารโรงพยาบาลคนอื่นๆ ก็ยังทราบว่าน้องสาวของภรรยาของลูกพี่ลูกน้องของท่านผู้กำกับโจวพักรักษาตัวอยู่ที่นี่ ดังนั้นจึงได้พารองผู้อำนวยการและหัวหน้าแผนกศัลยกรรมมาด้วยกัน เพื่อแสดงความให้ความสำคัญเป็นพิเศษต่อ ‘อาการบาดเจ็บ’ ของนักเรียนเฝิงเลี่ยงเลี่ยง

ในห้องผู้ป่วย เฮ่อจวิ้นคังจับมือของท่านผู้กองโจว แล้วขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ท่านผู้กองโจวครับ น่าละอายจริงๆ ครับ เป็นผมเองที่ดูแลคนข้างล่างไม่ดี ต่อไปเราจะเรียนรู้บทเรียนอย่างแน่นอน ตอนบังคับใช้กฎหมายจะระวังวิธีการและขอบเขต จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้สถานีตำรวจของท่านอีกเด็ดขาดครับ!”

โจวอี้มองผู้อำนวยการสำนักงานเทศกิจที่วางท่าทีต่ำอย่างยิ่งคนนี้ รู้สึกว่าคำพูดของอีกฝ่ายค่อนข้างจะจริงใจ ไม่เหมือนกับกำลังแขวะเขา ดังนั้นจึงเอ่ยปากพูด “การรักษาเสถียรภาพของสังคม ปกป้องความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน คือหน้าที่ของหน่วยงานตำรวจ การเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ผมก็รู้สึกเสียใจมาก แต่การบังคับใช้กฎหมายต้องเข้มงวด การกระทำผิดกฎหมายต้องถูกดำเนินคดี นี่คือหลักการ หวังว่าท่านผู้อำนวยการเฮ่อจะเข้าใจ!”