บทที่ 252: คดีซ้อนคดี!

คุณตาลุงขี่รถสามล้อไปพลาง ถอนหายใจในใจไปพลาง... โลกนี้ยังมีคนดีอยู่เยอะจริงๆ โดยเฉพาะเด็กสาวสองคนนั้น ทั้งหน้าตาสวยงามทั้งจิตใจดี! ให้เงินก็ไม่เอา แต่เขาก็อยากจะให้ของอะไรสักอย่างเพื่อแสดงความขอบคุณ ก็พลันนึกขึ้นได้ว่ากำไลข้อมือที่เก็บได้เมื่อวานยังอยู่ในกระเป๋า!

ใช่แล้ว... คุณตาลุงโกหกไปเล็กน้อย กำไลข้อมือวงนั้นไม่ใช่ว่าซื้อมาจากแผงลอย แต่เป็นเขาที่เก็บได้ใกล้ๆ แปลงผักของบ้านตัวเอง

...

ผู้อำนวยการสำนักงานเทศกิจเฮ่อจวิ้นคัง ได้รับข่าวการลงโทษที่จินเหลียงและคนอื่นๆ ถูกกักกันตัวห้าวันและปรับเงินสามร้อยอย่างรวดเร็ว เขาพูดกับหัวหน้าหน่วยเทศกิจเจิงโหย่วอี้ว่า “ทางฝั่งท่านผู้กำกับโจวเดิมทีคิดจะกักกันตัวสิบวัน นี่เห็นแก่หน้าฉัน ถึงได้ลดเหลือห้าวัน... รอพวกจินเหลียงกลับมา บอกพวกเขาว่าค่าปรับทางสำนักงานจะเบิกให้ และต่อไปเวลาบังคับใช้กฎหมายอย่าได้หยาบคายขนาดนั้น โดยเฉพาะตอนที่มีตำรวจสายตรวจอยู่รอบๆ ให้ระวังเก็บไม้เก็บมือหน่อย!”

เจิงโหย่วอี้พยักหน้ารับคำติดต่อกัน ในใจคิดว่า... สมแล้วที่เป็นท่านผู้อำนวยการ แม้แต่คำพูดที่ยกยอคนอื่นลดทอนบารมีตัวเองก็ยังสามารถพูดออกมาได้อย่างสดใหม่และเป็นธรรมชาติ... ถูกกักกันตัวห้าวันเดิมทีก็รู้สึกว่านานมาก แต่พอเทียบกับสิบวัน... โห... หน้าของท่านผู้อำนวยการนี่ใหญ่จริงๆ!