บทที่ 253: แกพูดคำนั้นอีกแล้ว!

เมื่อท่านเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยได้เห็นสามคำว่า ‘ท่านผู้กำกับโจว’ อย่างชัดเจนบนหน้าจอแสดงผล... รอยยิ้มบนใบหน้าก็พลันหายไป... ในใจก็เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีที่คุ้นเคยขึ้นมาโดยอัตโนมัติ... หรือ... หรือว่าจะเป็นคำพูดนั้นอีกแล้ว? เป็นไปไม่ได้น่า... จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง!

เสียงโทรศัพท์ยังคงดังต่อเนื่อง... เย่เฟิงตั้งสติ... แล้วกดรับสาย... จากนั้นก็เอาโทรศัพท์มาแนบหู เขาสาบานได้เลยว่า... ต่อให้จะเป็นการรับโทรศัพท์จากท่านเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑล... เขาก็ยังไม่เคยตึงเครียดขนาดนี้มาก่อน!

“ท่านเลขาธิการเย่ครับ... คืออย่างนี้ครับ...”

เมื่อได้ฟังประโยคเปิดฉากที่คุ้นเคยนี้... เย่เฟิงก็รู้สึกว่าทั้งตัวไม่ค่อยจะดีแล้ว... แกพูดคำนั้นอีกแล้ว! ท่านผู้กำกับการสถานีตำรวจทุกครั้งที่โทรหาเขา... ประโยคเปิดหัวจะต้องเป็น ‘คืออย่างนี้ครับ...’... แล้วก็จะต้องมีใครคนหนึ่งหรือสองสามคนถูก ‘อย่างนี้’ ส่งเข้าไป! ใช้กี่ครั้งก็ได้ผลทุกครั้ง! เขาอยากจะถามโจวอี้เหลือเกินว่า... ซ้ายทีก็อย่างนี้ ขวาทีก็อย่างนี้... แกตกลงแล้วจะเอายังไงกันแน่?

“พวกเราเพิ่งจะคลี่คลายคดีฆาตกรรมคดีหนึ่ง... ฆาตกรกับผู้เสียชีวิตเป็นผู้กระทำผิดซ้ำซากในกิจกรรมอาชญากรรมลักทรัพย์... ก็เมื่อไม่กี่วันก่อน... สองคนนี้ได้เข้าไปในบ้านของข้าราชการคนหนึ่งในเมืองเรา... ขโมยเงินสดไปกว่าร้อยล้านและทรัพย์สินมีค่าจำนวนมาก” ท่านผู้กองโจวไม่อ้อมค้อม ชี้แจงสถานการณ์อย่างสั้นกระชับได้ใจความ