บทที่ 254: เรามาคุยกันเถอะ!

ตามระเบียบการทำงานของหน่วยงานตรวจสอบวินัย... ขั้นตอนการดำเนินคดีจะเริ่มจากการจัดการเบาะแส... ไปจนถึงการพูดคุยสอบถาม... แล้วก็ไปสู่การตรวจสอบข้อเท็จจริงเบื้องต้น... การตั้งข้อหาสอบสวน และสุดท้ายคือการพิจารณาคดี

ถ้าหากในขั้นตอนการตรวจสอบข้อเท็จจริงเบื้องต้น... พบว่าไม่มีปัญหาที่เป็นรูปธรรมหรือไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน... งั้นต่อไปก็อาจจะเข้าสู่ขั้นตอนการเก็บเรื่องไว้ตรวจสอบชั่วคราว... หรือไม่ก็ยุติเรื่องไปโดยตรง แต่นี่เป็นเพียงสำหรับข้าราชการผู้นำทั่วไปเท่านั้น

และสำหรับข้าราชการระดับมณฑลและกระทรวงอย่างฮั่วซีเฉิงแล้ว... การสอบสวนเมื่อได้เริ่มขึ้นแล้ว... ก็ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะหยุดลง... และผลลัพธ์สุดท้ายก็ถูกกำหนดไว้แล้ว... เป็นเพียงแค่ปัญหาเรื่องเวลาช้าเร็วเท่านั้น

ที่เว่ยซือฉีดีใจขนาดนี้... ก็เพราะว่าท่านผู้นำจากปักกิ่งได้โทรศัพท์หาเขาด้วยตัวเอง... ขอให้ให้การสนับสนุนและให้ความร่วมมือกับงานสอบสวนของคณะกรรมการตรวจสอบวินัยกลาง เพราะยังไงเสียมณฑลเจียงหนานก็เคยเป็นฐานที่มั่นใหญ่ของฮั่วซีเฉิง... ข้าราชการจำนวนไม่น้อยในปัจจุบันก็เป็นคนที่เขาเลื่อนตำแหน่งให้ในสมัยที่ยังดำรงตำแหน่งอยู่ ซ่งอี้ ประธานสภาที่ปรึกษาทางการเมืองของเมืองฉางเทียน... นั่นยิ่งเป็นสายตรงของฮั่วซีเฉิง!

เพราะฉะนั้นครั้งนี้... หลานชายใหญ่ของเขาก็บังเอิญทำถูกเรื่อง... ไม่เพียงแต่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เขา... กลับยังช่วยงานใหญ่... มอบโอกาสให้เขาได้หน้าได้ตาต่อหน้าท่านผู้นำที่ปักกิ่ง! ส่วนความคิดที่จะคืนโจวอี้กลับไปที่นานๆ ทีจะผุดขึ้นมา... นั่นก็เป็นแค่เขาคิดเล่นๆ... คนที่ข้ายืมมาด้วยความสามารถของตัวเอง... ว่ายังไงก็ต้องเก็บไว้จนกว่าวาระของข้าจะสิ้นสุด!