บทที่ 266: ลงโทษเบาเกินไป!

“ทุกเรื่องต้องเอาภาพรวมเป็นหลัก... ผลประโยชน์ส่วนตัวควรจะอยู่ภายใต้ผลประโยชน์ขององค์กร!” ท่านรองนายกเทศมนตรีเซี่ยเพิ่มเสียงขึ้นเล็กน้อย... และพูดบอกใบ้อีกฝ่ายอย่างมีความหมายแฝง

“การที่ไม่แบกรับความรับผิดชอบที่ไม่ควรจะแบกรับ... ก็คือการไม่คำนึงถึงภาพรวม... คือการทำลายผลประโยชน์ขององค์กรเหรอครับ?” ท่านผู้กองโจวย้อนถามอย่างเผ็ดร้อน

คนสองคนในห้องประชุม... คุณพูดทีฉันพูดที... ต่างก็ยืนกรานในความคิดเห็นของตัวเอง... ไม่มีใครสามารถเกลี้ยกล่อมใครได้ และเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ กับนายกเทศมนตรี... รวมถึงคณะกรรมการประจำคนอื่นๆ... ต่างก็เห็นด้วยกับความคิดเห็นของท่านรองนายกเทศมนตรีเซี่ยอย่างเป็นเอกฉันท์... และต่างก็แอบสนับสนุนอยู่ในใจ... แต่ก็ไม่ยอมเอ่ยปากพูดสักคำ

ท่านรองนายกเทศมนตรีเซี่ยไม่พอใจแล้ว ในใจคิดว่า... ข้าอุตส่าห์บุกตะลุยแนวหน้าแทนพวกแกไปงัดข้อโดยตรงกับโจวอี้... พวกแกกลับดี... นั่งจิบชาดูเรื่องสนุกอยู่ข้างๆ... ยังจะเรียกว่าคนได้อีกเหรอ?

“สรุปก็คือ... ความเห็นของผมคือทุกอย่างต้องมองจากภาพรวม... ถ้าหากเปลี่ยนเป็นผม... ต่อให้ส่วนตัวจะต้องเสียใจแค่ไหน... ผมก็จะปฏิบัติตามการตัดสินใจขององค์กรอย่างเด็ดขาด!” ท่านรองนายกเทศมนตรีเซี่ยพูดอย่างสวยหรูจบประโยค... ก็ถอนตัวออกจากสนามรบที่ต้องสู้รบตามลำพังอย่างไม่ใยดี