บทที่ 274: โจวอี้... ตกลงแล้วมันไปทำอะไรมา...

โจวอี้ถึงกับพูดไม่ออก... นางอันธพาลคนนี้พูดไม่ถึงสามคำก็วนเข้าเรื่องใต้สะดือ... ไม่มีทางเยียวยาแล้วจริงๆ

“ล้อเล่นน่า... โครงการนี้ข้าอย่างมากก็แค่ไม่เอาแล้ว... แต่ไม่มีทางยอมให้ไอ้แซ่เซี่ยได้เปรียบแม้แต่ปลายเล็บ!” ท่านประธานจ้าวพูดอย่างมีบารมี

โจวยังไม่ทันจะได้แสดงความนับถือ... ก็เห็นอีกฝ่ายยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้... แล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ร่างกายที่บริสุทธิ์ดุจน้ำแข็งและหยกขาวไร้ที่ติของฉัน... ก็เหลือไว้ให้เธอคนเดียวมายึดครอง... ว่าไง... ดีใจไหม?”

เหอะ... ข้าจะไปดีใจกับน้องสาวแกสิ... เขารู้อยู่แล้วว่า... อีกฝ่ายทำตัวดีๆ ได้ไม่เกินสามวินาที! ใช้น้ำเสียงที่ไม่ไหวติง... แต่กลับพูดคำพูดสองแง่สองง่ามที่ทำให้คนต้องหน้าแดงใจเต้น... ในด้านนี้... จ้าวชิวสุ่ยเป็นมืออาชีพอย่างแน่นอน โจวอี้พบว่า... นางอันธพาลคนนี้ดูเหมือนถ้าไม่ได้พูดเรื่องลามก... ก็จะพูดจาดีๆ ไม่เป็น!

“รั่วหยุนก็มีความหมายเดียวกับคุณเหรอ?” โจวอี้ทำเป็นไม่สนใจครึ่งหลังของประโยคของอีกฝ่าย... แล้วถามอย่างประหลาดใจ... โครงการใหญ่ขนาดนี้... บอกจะทิ้งก็ทิ้ง... ต้องบอกเลยว่า... ความเด็ดเดี่ยวของผู้หญิงสองคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ!