บทที่ 292: ข้าอยากจะขู่ข้า... แกแน่พอเหรอ?

ต้าอวี้และเสี่ยวอวี้คิดอย่างสมเหตุสมผลว่า ท่านผู้กองโจวผู้โด่งดัง ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีคุณสมบัติที่จะได้ครอบครองพวกเธอ หรือควรจะพูดว่า การที่ได้ปรนนิบัติท่านผู้กองโจวพร้อมกัน คือเกียรติของพวกเธอ! บางทีในคืนวันนี้ พวกเธออาจจะได้สัมผัสด้วยตัวเองว่า ท่านผู้กองโจวจะ ‘ดุร้ายดั่งพยัคฆ์ อำมหิตดั่งหมาป่า’ เหมือนกับที่ในนิยายบรรยายไว้จริงๆ รึเปล่า! พวกเธอรู้ดีว่าในนิยายต้องมีส่วนที่เกินจริงอยู่บ้าง แต่พวกเธอไม่สน... ภายใต้ฟิลเตอร์ไอดอล ต่อให้จะสั้นไปหน่อยนั่นก็น่ารักอย่างยิ่ง!

ท่านผู้กองโจวที่กำลังเล่นไพ่อยู่ ไพ่กำลังขึ้น เขาเพิ่งจะใช้ไพ่ฟลัชโพแดงห้าใบ ชนะไพ่ตองของเฝิงเต๋อฮุย ได้รับชัยชนะในเกมโป๊กเกอร์รอบนี้

เมื่อมองดูกองชิปตรงหน้าท่านผู้กองโจว เฝิงเต๋อฮุยและคนอื่นๆ ก็บ่นอุบอิบในใจ... นี่คือที่ในตำนานว่ากันว่าเล่นเป็นหน่อยๆ เหรอ? เห็นได้ชัดว่ากำลังแสร้งทำเป็นหมูเพื่อกินเสือชัดๆ! กองชิปนี้ถ้าหากเปลี่ยนเป็นเงินสด ก็คงจะประมาณหนึ่งแสนกว่า... อืม... อย่างไรเสียที่เสียไปก็ไม่ใช่เงินของพวกเขา หลักๆ ก็คือมาเล่นเป็นเพื่อนท่านผู้กองโจวให้มีความสุข

ในตอนนั้นเอง พนักงานเสิร์ฟหญิงคนหนึ่งก็เดินเข้ามาอย่างสง่างาม แล้วโค้งตัวพูดอย่างนอบน้อม “ท่านผู้กองโจวคะ พี่หาวอยากจะขอพบท่านค่ะ ตอนนี้อยู่ที่ห้องฟางหัว ท่านดู...”

มาแล้ว! มาแล้ว! ท่านรองเลขาธิการเฝิงกับท่านรองอัยการเฮ่อสบตากัน... จางหาวมาเร็วจริงๆ!