บทที่ 293: ไปบอกโจวอี้... ให้เขาปล่อยตัวจางหาวซะ!

สมองของจางหาวสับสนวุ่นวายอย่างยิ่ง

เพราะเขาคิดไม่ตกว่าทำไมสถานการณ์ถึงได้พลิกผันอย่างรวดเร็ว เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ขึ้นกะทันหัน การที่เลือกจะส่งเงินส่งผู้หญิงในคืนนี้ เป็นการกระทำตามอำนาจใจของเขา โจวอี้จะรับหรือไม่รับ เขาก็มาพร้อมกับความจริงใจอย่างเต็มเปี่ยม

น่าเสียดายที่โจวอี้ปฏิเสธความจริงใจของเขาอย่างไม่ลังเล ซึ่งทำให้เขาต้องจำใจชักปืนออกมาข่มขู่

หลายปีมานี้ที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรในเมืองฉางหนิง ได้บ่มเพาะนิสัยที่หยิ่งผยองและข้าคือผู้ยิ่งใหญ่แต่เพียงผู้เดียวของจางหาวมานานแล้ว อย่ามาพูดกับเขาเรื่อง ‘ข้อหาครอบครองอาวุธปืนโดยผิดกฎหมาย’! นั่นมันคืออะไร? อร่อยเหรอ? และพฤติกรรมการชักปืนข่มขู่ต่อหน้าผู้กำกับการสถานีตำรวจนั้น ก็ง่ายและเป็นธรรมชาติเหมือนกับการกินข้าวดื่มน้ำ

อย่างเช่นเขาก็เคยใช้กลยุทธ์สุภาพก่อนแล้วค่อยใช้กำลังนี้ข่มขู่รองอัยการสูงสุดเหออิ้งฮุยและอดีตผู้กำกับการสถานีตำรวจหยางจื้อหยวน... ใช้กี่ครั้งก็ได้ผลทุกครั้ง!