บทที่ 294: โจวอี้ก็ยังพอจะว่านอนสอนง่ายอยู่บ้าง!

โจวอี้ได้รับโทรศัพท์จากรองนายกเทศมนตรีเว่ยโส่วเหออย่างรวดเร็ว

“เสี่ยวโจว เรื่องของจางหาวนั่นมันสถานการณ์อะไรกัน? ได้ยินว่าเธอกับจางหาวเกิดเรื่องไม่พอใจกันที่คลับ แล้วเธอก็จับเขาเลยเหรอ?” น้ำเสียงของท่านรองนายกเทศมนตรีเว่ยอ่อนโยนดีอยู่หรอก แต่คำพูดที่พูดออกมากลับทำให้ท่านผู้กองโจวฟังไม่ได้เลย ในคำพูด... ล้วนแต่แอบกระทบกระเทียบว่า... ท่านผู้กำกับโจวใช้อำนาจในทางมิชอบเพื่อจงใจแก้แค้น

“ท่านนายกเทศมนตรีเว่ยครับ คืออย่างนี้ครับ จางหาวต้องสงสัยในข้อหาครอบครองอาวุธปืนโดยผิดกฎหมายและข้อหาซื้อขายอาวุธปืนโดยผิดกฎหมาย ขณะนี้ถูกหน่วยงานตำรวจใช้มาตรการควบคุมตัวในคดีอาญาตามกฎหมายครับ” ท่านผู้กองโจวแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ รายงานคดีไปตามเรื่องของตัวเอง

“ฉันขอเตือนแกหน่อยนะ จางหาวเป็นผู้ประกอบการที่มีชื่อเสียงของเมืองเรา ฉันหวังว่าในการจัดการเรื่องนี้ แกจะต้องยับยั้งชั่งใจและรอบคอบ ถ้าไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ก็รีบปล่อยคนซะ!” ท่านรองนายกเทศมนตรีเว่ยจงใจเน้นเสียงที่คำว่า ‘ปล่อยคน’

“ตอนนั้นยึดปืนชนิดต่างๆ มาได้เจ็ดกระบอก ลักษณะของคดีร้ายแรงอย่างยิ่งครับ!” ท่านผู้กองโจวขอคำแนะนำอย่างถ่อมตน “ท่านนายกเทศมนตรีเว่ยครับ หรือว่าท่านจะช่วยชี้แนะสักหน่อย ให้เหตุผลในการปล่อยคนแก่ผมสักข้อ!”