บทที่ 296: ข้าไม่กลัวใครทั้งนั้น!

“ท่านนายกเทศมนตรีครับ ท่านดูสิครับ เขาชนเข้าที่ปากกระบอกปืนเอง!” ท่านผู้กองโจวถอนหายใจเบาๆ แสดงความรู้สึก ‘เสียดาย’ ต่อการที่ใครบางคน ‘ทำตัวเองให้พินาศ’ เขาก็อยากจะหาเรื่องจางหาวจริงๆ และจางหาวก็ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ จัดฉากพี่น้องทั้งหลายมาต้อนรับพี่ใหญ่กลับบ้าน

“เสี่ยวโจว... อันที่จริงความเห็นของฉัน ก็คือสนับสนุนอย่างยิ่ง แต่เธอก็ควรจะเข้าใจได้ว่า ที่จางหาวถูกเรียกว่าพี่หาว และสามารถเรียกฝนเรียกเมฆในฉางหนิงได้ สาเหตุหลักคืออะไร”

“หาเวลาเธอมาที่เทศบาลเมืองหน่อย เรามาคุยกันดีๆ ส่วนตอนนี้ ฉันจะช่วยแกปัดเป่าไปก่อน แต่ว่า... ฉันเดาว่าครั้งนี้เติ้งหรูเสวียเกรงว่าจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ เธอต้องเตรียมตัวป้องกันไว้ให้ดี”

เมื่อได้ฟังคำพูดของถังชิ่งรุ่ยครั้งนี้ โจวอี้ก็ค่อนข้างจะตะลึงงัน เอ๊ะ? พระถังซัมจั๋งถึงแม้จะเป็นคนดีก็จริง แต่การเปลี่ยนแปลงท่าทีที่แสดงจุดยืนอย่างชัดเจนเช่นนี้ ก็ยังคงทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

“ขอบคุณท่านนายกเทศมนตรีที่ให้ความห่วงใยและสนับสนุนครับ ผมจะระวังตัว!” โจวอี้รีบพูด