บทที่ 306: แกต้องระวังตัวไว้ให้ดี!

เดิมทีโจวอี้ไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับไอ้สารเลวคนนี้ แต่สุดท้ายก็ถูกท่าทางที่น่าหมั่นไส้ของอีกฝ่ายเปลี่ยนความคิด

สีหน้าของจางหาวเปลี่ยนไป ความหวาดกลัวที่ถูกอีกฝ่ายครอบงำในคืนนั้นพลันผุดขึ้นมาในใจ แต่เมื่อคิดว่าในเวลากลางวันแสกๆ เช่นนี้ และยังอยู่ในสถานที่ที่สง่างามอย่างที่ทำการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำเมือง อีกฝ่ายในฐานะข้าราชการของรัฐเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้กฎหมายแต่ก็ยังฝ่าฝืนลงมือทำร้ายเขา ความกล้าก็พลันเพิ่มขึ้นมา ยืนรอการมาถึงของอีกฝ่ายอย่างองอาจ

อันที่จริง ที่เขาปรากฏตัวที่นี่ในตอนเที่ยงวันนี้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เขาแค่อยากจะถือโอกาสนี้ให้คนทั้งเมืองได้เห็น และก็ให้โจวอี้ได้เห็นว่า เขา—จางหาว—ยังคงเป็นพี่หาวคนเดิมในอดีต ต่อให้จะถูกตัดสินลงโทษ ก็ไม่ต้องเข้าคุก และยังคงสามารถมีหน้ามีตาต่อหน้าผู้นำระดับเมืองได้เหมือนเดิม... ฉางหนิงแห่งนี้ ก็ยังคงเหมือนกับเมื่อก่อน... ไม่มีทางเปลี่ยนฟ้า! สรุปได้สองคำก็คือ ‘ข่มขวัญ’!

โจวอี้มาอยู่ตรงหน้าจางหาว ท่ามกลางสายตาของทุกคน ก็ได้เอ่ยปากขึ้นอย่างจริงจัง “นี่จางหาว ทำไมแกถึงได้ไม่รู้จักจำบ้างนะ ถ้าแกยังจะอวดเบ่งแบบนี้ต่อไป เผื่อว่าวันหนึ่งจะอวดเบ่งจนตัวเองต้องเข้าไปอีกจะทำยังไง?”

“แล้วก็... ถึงแม้ว่าจะเป็นการรอลงอาญา แต่ก็อย่าได้ลืมสถานะของตัวเองในตอนนี้ว่าเป็นนักโทษที่กำลังรับโทษอยู่! ในเมื่อแกรู้ว่าไปต่างถิ่นต้องรายงานและขออนุมัติจากหน่วยงานตำรวจก่อน แล้วทำไมถึงคิดไม่ได้ว่า ฉันต้องไม่เห็นด้วยแน่นอน!”