บทที่ 307: ตอนนี้ผมฝันว่าอยากจะตายอย่างสมเกียรติแล้วครับ!+บทที่ 308: พี่หาวสั่งว่าไม่ให้เหลือไว้สักคน! ยังไม่ลงมืออีกเหรอ?

หลังจากที่ได้บรรลุข้อตกลงร่วมกันเกี่ยวกับเรื่องเบาะแสแล้ว โจวอี้ก็ได้วางสายจากเจียงหง ทั้งสองคนไม่ได้พูดถึงเรื่องการพบหน้ากัน ส่วนใหญ่ก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกคนอื่นเห็นแล้วเกิดความสงสัย โจวอี้ต้องการสายลับที่ซ่อนตัวอยู่ในสำนักงานอัยการอย่างเจียงหงคนนี้ ดังนั้นสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองจึงได้ใช้มาตรการรักษาความลับ

หลังจากวางสาย เขาก็ได้เรียกเฉินกังกับหมิ่นไอ้อู่มาที่ห้องทำงาน แล้วลงมือดำเนินแผนปฏิบัติการที่กำหนดไว้

“ถ้าหากเป็นเมื่อก่อน ความเป็นไปได้ที่จางหาวจะลงมือซื้อขายด้วยตัวเองนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เลย แต่ตอนนี้ แปดขุนพลใหญ่ใต้บังคับบัญชาของเขาทั้งหมดถูกจับ แม้แต่แกนนำลูกน้องระดับกลางบางคน ก็ถูกพวกเราจับไปไม่น้อยตามเบาะแสที่ประชาชนร้องเรียน เพราะฉะนั้นตอนนี้จางหาวกำลังเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ลำบากที่ไม่มีคนให้ใช้งาน”

“ตอนนี้จางหาวน่าจะลำบากใจมาก เพราะยังไงเสียจำนวนการซื้อขายครั้งนี้ก็มหาศาล มอบให้คนอื่นก็ไม่วางใจ ตัวเองลงมือก็กลัวจะเสี่ยง เขาเปลี่ยนสถานที่ไปที่จิ่นเฉิงก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล และจากการตัดสินร่องรอยที่เขาพูดตอนเที่ยงว่าจะไปเที่ยวที่จิ่นเฉิงสักพัก ความเป็นไปได้ที่เขาจะตัดสินใจลงมือซื้อขายด้วยตัวเองนั้นสูงมาก”

“ไม่ว่าจางหาวจะลงมือด้วยตัวเองหรือส่งคนไป ขอเพียงแค่เขาเลือกที่จะซื้อขาย ก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะหนีไม่พ้นชะตากรรมที่จะถูกจับเป็นครั้งที่สี่ และหลังจากที่ถูกจับครั้งนี้แล้ว... ก็จะไม่มีครั้งที่ห้าอีกเด็ดขาด”