บทที่ 341: มีเรื่องกับหลานชายข้าแล้วยังคิดจะหนีเหรอ?

ในห้องสอบสวนพลันเงียบกริบ

สวี่ชิงหลันจ้องมองโจวอี้อย่างไม่ละสายตา และโจวอี้ก็มองตอบอีกฝ่ายด้วยสายตาที่สงบนิ่ง

หลี่หลินเซินกับเหยียนเสี่ยวชิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ล้วนแต่เป็นตำรวจสืบสวนเก่าแก่ที่มีประสบการณ์โชกโชน ดังนั้นทั้งสองคนจึงรู้ดีว่า ในการหยั่งเชิงและประลองทางวาจาเมื่อครู่นี้ สวี่ชิงหลันไม่เพียงแต่จะเสียเปรียบ แต่ยังถูกดาบที่เฉียบคมอย่างกะทันหันของท่านผู้กองโจวทำลายปราการป้องกันจนหมดสิ้น... การสอบสวนคือศิลปะ! และท่านผู้กองโจว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นยอดฝีมือของศิลปะแขนงนี้! ต่อให้จะเป็นผู้ต้องสงสัยที่เจ้าเล่ห์และมีจิตใจที่แข็งแกร่งอย่างสวี่ชิงหลัน ก็ยังป้องกันกลยุทธ์ที่ไม่คาดคิด... ดุจกระสุนนัดเดียวทะลวงวิญญาณ... ของท่านผู้กองโจวไม่ได้

หลังจากความเงียบที่น่าอึดอัดผ่านไป สีหน้าของสวี่ชิงหลันก็กลับมาสงบนิ่ง แล้วค่อยๆ พูด “สมมติว่าเป็นจริงอย่างที่คุณพูด... งั้นฉันก็ทำได้เพียงแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวแล้วล่ะ!”

“ไม่มีทาง! นั่นไม่ใช่นิสัยของคุณ!” โจวอี้พูดอย่างมั่นใจอย่างยิ่ง