บทที่ 346: ถ้าหากข้าทนอีกสักนิด... ถ้าหากข้ากัดฟันอีกสักหน่อย

แปดโมงยี่สิบนาที โจวอี้เดินทางมาถึงกรมตำรวจมณฑล

“ท่านรองอธิบดีโจว สวัสดีตอนเช้าครับ!” “ท่านรองอธิบดีโจว สวัสดีตอนเช้าค่ะ!”

ตำรวจที่มาทำงานต่างก็ทักทายเขาด้วยท่าทีที่นอบน้อม และยืนอยู่อีกฝั่งของประตูลิฟต์อย่างเรียบร้อย รอให้ผู้นำขึ้นก่อน

เมื่อมองดูท่านรองอธิบดีโจวเดินเข้าไปในลิฟต์ ตำรวจหญิงคนหนึ่งก็ลังเลเล็กน้อย กำลังจะเข้าไป ก็ถูกเพื่อนร่วมงานดึงแขนไว้ แล้วถอยหลังไปสองก้าว เดิมทีนางก็ค่อนข้างจะงง แต่เมื่อเห็น ‘เสื้อเชิ้ตสีขาว’ ที่ร่างสูงใหญ่และแผ่ซ่านบุคลิกที่ดุดันเดินเข้ามา เธอก็เข้าใจในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น รีบถอยหลังไปอีกสองก้าว และเอ่ยปากทักทายอย่างระมัดระวัง

“ท่านรองอธิบดีเถียน สวัสดีตอนเช้าค่ะ...” “ท่านรองอธิบดีเถียน สวัสดีตอนเช้าครับ...”