บทที่ 360: เรื่องนี้... มีเพียงคุณที่รู้... ผมที่รู้... และสหายหงอิงที่รู้

โจวอี้ได้รับโทรศัพท์จากอู่เต้าจวิน รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

เขาไม่เคยรู้จักกับอู่เต้าจวินมาก่อน ในด้านการทำงานก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน... อ้อ... ก็จะบอกว่าไม่มีก็ไม่ได้ เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาได้นำคนไปจับกุมอี้อิ๋งเซียง และได้ส่งมอบให้แก่ทีมสืบสวนเฉพาะกิจของสำนักงานอัยการสูงสุด... หรือก็คือในมือของอู่เต้าจวิน

“หัวหน้าอู่เกรงใจเกินไปแล้วครับ มีเรื่องอะไรก็พูดมาได้เลยครับ ถ้าผมช่วยได้ต้องช่วยแน่นอน!” ท่านรองอธิบดีโจวตอบกลับอย่างกระตือรือร้น

อู่เต้าจวินน่ะเขารู้จักดีเกินไปแล้ว... ก็อธิบดีกองปราบปรามการทุจริตในภายภาคหน้านั่นแหละ! ถึงแม้ว่าเขาจะกล้ายืนยันว่าชาตินี้ของตัวเองกับเรื่องทุจริตไม่มีวาสนาต่อกัน แต่ในวงราชการมีคนย่อมทำการง่าย... สร้างบุญคุณไว้ก็ไม่มีอะไรเสียหาย และเขาก็คาดเดาได้ว่า บุญคุณนี้ของอีกฝ่าย ขอเพียงแค่เขาคิดจะช่วย ก็ต้องช่วยได้อย่างแน่นอน

“ท่านรองอธิบดีโจวครับ คืออย่างนี้ครับ พวกเราผ่านการสอบสวนอี้อิ๋งเซียง และจากการเรียบเรียงหลักฐานที่มีอยู่ ก็ได้ข้อสรุปเบื้องต้นว่าเธอยังคงปิดบังข้อเท็จจริงทางอาญาไว้อีกเป็นจำนวนมาก”