บทที่ 361: แกตัวคนเดียว... จะเอาอะไรมาสู้กับข้า?

ความเปลี่ยนแปลงที่มาอย่างกะทันหัน ทำให้โจวอี้ไม่ทันตั้งตัวอย่างแท้จริง

เขาไม่คิดเลยจริงๆว่า ในตอนที่เขาเพิ่งจะมอบหมายภารกิจให้เหยียนลี่ และเหยียนลี่ก็เพิ่งจะเตรียมจะปฏิบัติตามคำสั่งนั้น สำนักงานอัยการมณฑลจะมาเล่นไม้นี้กะทันหัน

นี่มันหมายความว่ายังไง? จงใจพุ่งเป้ามาที่เหยียนลี่ หรือว่า... พุ่งเป้ามาที่ข้า? ไม่ว่าจะพุ่งเป้ามาที่ใคร เขาก็ต้องทำความเข้าใจเรื่องราวให้กระจ่างก่อนแล้วค่อยว่ากัน และในตอนนั้นเอง ก็ได้สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการสร้างบุญคุณ!

เขารีบกดโทรศัพท์หาอู่เต้าจวินทันที... แกให้ข้าช่วยสืบสวนอย่างลับๆ ข้าก็รับปากแล้ว งั้นข้าจะสอบถามข้อมูลภายในบางอย่างที่ไม่ขัดต่อหลักการจากแก บุญคุณเล็กๆน้อยๆนี้แกคงจะไม่ช่วยไม่ได้ใช่ไหม?

หลังจากที่อู่เต้าจวินได้รับโทรศัพท์แล้ว ก็รับปากจะช่วยอย่างง่ายดาย จากนั้นประมาณยี่สิบนาทีผ่านไป ก็ได้โทรศัพท์กลับมา “ท่านรองอธิบดีโจวครับ ผมไปถามมาแล้วครับ คือสำนักงานอัยการในระหว่างการตรวจสอบคดีข่มขืนของซ่งเทียนหลิน ได้ค้นพบเบาะแสสำคัญว่าผู้ดำเนินคดี เหยียนลี่ ได้ทำการซ้อมผู้ต้องหาเพื่อบังคับให้รับสารภาพ... ดังนั้นจึงได้ตัดสินใจตั้งข้อหาสืบสวนต่อเขา... หากว่ากันตามขั้นตอนแล้ว ก็ไม่มีปัญหาอะไรครับ”