บทที่ 367: ศิลปะแห่งการพูดสองแง่สองง่าม!

การประชุมหารือครั้งหนึ่ง ท่านรองอธิบดีโจวก็เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ไปเต็มๆ

แน่นอนว่าเขารู้ดีว่า ความนอบน้อมที่มากเกินไป ย่อมมีสิ่งที่ต้องการแอบแฝง... ที่เฉิงจื้อซิงกับเถียนเจิ้งปิงแสดงท่าทีที่ดีและยอมประนีประนอมขนาดนี้ ก็เป็นเพราะว่าสองคนนี้ต่างก็อยากจะรู้ข้อมูลสำคัญบางอย่างจากปากของเขา

และเมื่อเถียนเจิ้งปิงจากไป ในห้องทำงานก็เหลือเพียงเขาและเฉิงจื้อซิงสองคน โจวอี้ก็ครุ่นคิดว่า ช่วงเวลาสำคัญของการเจรจาน่าจะมาถึงแล้ว

“เกี่ยวกับคดีของสหายเหยียนลี่... ในสถานการณ์ที่ข้อเท็จจริงไม่ชัดเจน หลักฐานไม่เพียงพอ มีเหตุผลอะไรที่จะใช้มาตรการบังคับกับเขา? แกไปบอกฟางเจิน ให้เขาปล่อยคน!”

“แล้วก็... คดีที่ซ่งเทียนหลินต้องสงสัยว่าข่มขืน... พวกแกใครรับผิดชอบตรวจสอบคดีนี้? ให้เขามาพูดกับฉันหน่อยว่าหลักฐานตกลงแล้วไม่เพียงพอตรงไหน?”