บทที่ 370: ชีวิตอันน่าเหลือเชื่อของติงเอ้อร์หนิว

โหวเซี่ยงหยางมีนิสัยขี้ระแวงโดยกำเนิด และยังอ่อนไหวต่อการควบคุมอำนาจอย่างยิ่ง หลังจากที่เขาเข้ารับตำแหน่งที่หลินไห่ ขั้นตอนแรกก็คือการกุมอำนาจหน่วยงานอัยการผ่านหานตง จากนั้นก็ได้เลื่อนตำแหน่งเถียนเจิ้งปิงเป็นรองอธิบดีอาวุโส เพื่อเตรียมการรับช่วงต่อตำแหน่งผู้บัญชาการกรมตำรวจ

ตอนนี้สำนักงานอัยการมณฑลได้เกิดเรื่องอื้อฉาวเช่นนี้ และเป้าหมายที่เครื่องดักฟังดักฟังก็ยังเป็นอู่เต้าจวินจากทีมสืบสวนเฉพาะกิจของสำนักงานอัยการสูงสุด และฉวี่หงอิง ผู้อำนวยการกองปราบปรามการทุจริตคนใหม่... ความร้ายแรงของผลที่ตามมานั้น ยากที่จะจินตนาการได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อแผนการเลื่อนตำแหน่งในขั้นต่อไปของหานตง ไม่เป็นผลดีอย่างยิ่ง!

แล้วก็... ช่วงก่อนหน้านี้หลันคุนได้เรียกพบโจวอี้เป็นกรณีพิเศษ เห็นได้ชัดว่าเป็นการส่งสัญญาณที่เป็นมิตรไปยังเจี่ยนว่านเหยียนที่อยู่เบื้องหลังเขา... ถ้าหากข้าเป็นเจี่ยนว่านเหยียน ข้าจะตอบสนองหรือไม่? คำตอบแทบจะเป็นที่แน่นอน!

ก็เนื่องจากสาเหตุต่างๆ นานาข้างต้น เพราะฉะนั้นโหวเซี่ยงหยางถึงได้ในตอนที่ได้ยิน ‘เรื่องอื้อฉาวเรื่องการดักฟัง’ ถึงได้คิดขึ้นมาเป็นอันดับแรกว่า... นี่จะไม่ใช่แผนการชั่วร้ายที่มุ่งเป้ามาที่หานตงโดยเฉพาะ!

...