บทที่ 383: แกก็อยู่ที่นั่นไม่ต้องไปไหน...

ในตอนนี้ เขาผู้ซึ่งซ่อนตัวอยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัย กำลังเดินไปเดินมาในห้องด้วยใบหน้าที่กลัดกลุ้ม... เดินวนจนหวยกว่างคั่วที่อยู่ข้างๆ เวียนหัวไปหมดแล้ว

“เลิกวนได้รึยัง? แกวนมาเกือบจะทั้งเช้าแล้วนะ” หวยกว่างคั่วเอ่ยปากพูดอย่างค่อนข้างจะจนปัญญา “ตกลงแล้วแกคิดยังไง? คือจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่ต่อไป... หรือว่าจะไปที่สำนักงานอัยการมณฑล... แกก็ต้องตัดสินใจสักทีสิ!”

โต้วกั๋วจงหยุดลง... หันไปมองอดีตหัวหน้าแผนกผลิต... แล้วพูดอย่างกังวลใจอย่างยิ่ง “ประเด็นคือภายในสำนักงานอัยการมณฑลมันไม่น่าเชื่อถือ! แกคิดดูสิ... ท่านผู้อำนวยการฉวี่หงอิงคนนั้นเพิ่งจะส่งคนมาเรียกตัวฉัน... แล้วคนของกลุ่มบริษัทซานไห่ก็ไปถึงบ้านฉันก่อนหนึ่งก้าว... ถ้าหากไม่ใช่ว่าแกโทรมาหาฉัน... ตอนนี้ฉันคาดว่าคงจะหนาวตายไปนานแล้ว!”

สีหน้าของหวยกว่างคั่วเคร่งขรึมแล้วพยักหน้า... ความสงสัยของโต้วกั๋วจงสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง... ทางฝั่งสำนักงานอัยการมณฑลมีปัญหาจริงๆ มิฉะนั้นเวลาที่กลุ่มบริษัทซานไห่ไปถึงจะไม่บังเอิญขนาดนี้... ก็แค่ไปถึงก่อนคนของสำนักงานอัยการสิบกว่านาที... พูดให้ตรงไปตรงมาก็คือ... คือสำนักงานอัยการมณฑลมีหนอนบ่อนไส้!

“แล้วแกคิดจะทำยังไง? ซ่อนตัวดูสถานการณ์ไปก่อน? ตอนนี้พวกเขากำลังตามหาแกกันอย่างเต็มที่... ที่นี่ของฉันก็ไม่แน่ว่าจะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์” หวยกว่างคั่วถอนหายใจเบาๆ แล้วเตือนอีกฝ่าย