บทที่ 384: วางใจเถอะ... น้องสะใภ้... มอบให้ข้าเอง!

ท่านรองอธิบดีโจวรู้สึกว่าครั้งนี้ตัวเองเงียบขรึมพอแล้ว แต่ในใจของฉวี่หงอิง ท่านรองอธิบดีโจวกลับมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมจนหาเพื่อนไม่ได้!

ถ้าหากผู้ร้องเรียนจะหาง่ายขนาดนั้น แล้วข้าจะไปต้องให้คนอื่นมาช่วยทำไม? ต่อให้จะระบุตัวผู้ร้องเรียนได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเป็นผู้บริหารระดับสูงของโรงงานซินกวง ทว่าผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการของโรงงาน... รวมถึงหัวหน้าแผนกต่างๆ รวมกันก็สิบกว่าคน... ปริมาณงานและความยากลำบากในการตรวจสอบนี้... จะว่าไปแล้ว ขอเพียงแค่สามารถหาเจอได้ อย่าว่าแต่หนึ่งเดือนเลย สามเดือนหรือแม้กระทั่งครึ่งปีนางก็สามารถยอมรับได้

“คุณอยู่ที่กรมตำรวจรึเปล่าคะ? เดี๋ยวฉันจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้ เรามาคุยรายละเอียดกัน!” ฉวี่หงอิงที่ได้สติกลับมาพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น... หาตัวผู้ร้องเรียนเจอแล้ว ก็หมายความว่าจะสามารถได้เบาะแสที่มากขึ้นและสำคัญยิ่งขึ้น... ก็เท่ากับว่าได้พบกุญแจที่จะใช้คลี่คลายคดีใหญ่ยักยอกทรัพย์สินของรัฐคดีนี้แล้ว!

...

หน้าประตูใหญ่ของโรงงานซินกวง หลี่หลินเซินที่ได้รับคำสั่งก็ได้ติดต่อกับโต้วกั๋วจงตามเบอร์มือถือที่โจวอี้ให้มาทันที จากนั้นก็ขับรถเข้าไปในโรงงาน และในโกดังร้างแห่งหนึ่ง ก็ได้นำตัวโต้วกั๋วจงที่อยู่ที่นี่และไม่ได้ไปไหนออกมา