บทที่ 385: พวกแกคิดจะมาแข่งกำลังคนกับกรมตำรวจมณฑลของเราเหรอ?

เฉียนเฉิงที่ล้มอยู่บนพื้นดิ้นรนลุกขึ้นยืน หยิบมือถือขึ้นมาโทรหาผู้จัดการจางฉวน แล้วแสดงท่าทีที่หดหู่ว่าอีกฝ่ายมีตำรวจคนหนึ่งที่ดุดันเกินไป พวกเขาสองสามคนรบกับเขาสามร้อยกระบวนท่า สุดท้ายก็ยังคงสู้ไม่ได้ พ่ายแพ้ไปอย่างเจ็บแค้น

จางฉวนที่อยู่ในห้องทำงานของท่านประธานแล้ว ก็ได้รายงานสถานการณ์นี้ให้หรงจิ่นซิ่วทราบทันที

ท่านประธานหรงด่าในใจว่า "ไร้ประโยชน์" ออกมาครั้งหนึ่ง จากนั้นก็กดเบอร์โทรศัพท์เบอร์หนึ่ง แล้วถามอย่างไม่เกรงใจ “คนของพวกแกอยู่ที่ไหน? ...อืม... พวกเขาต้องกลับไปที่กรมตำรวจโดยตรงแน่นอน... ใช่... ที่ถนนเจี้ยนซื่อที่นั่น... พวกแกไปสกัดพวกเขาทันแน่นอน”

หลังจากวางโทรศัพท์สายนี้แล้ว หรงจิ่นซิ่วก็ครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วหันไปสั่งการจางฉวนเสียงเย็น “ตอนนี้ความสนใจของโจวอี้ก็น่าจะอยู่ที่โต้วกั๋วจงทั้งหมด... แกให้คนทางนั้นลงมือ... ลักพาตัวเมียของโต้วกั๋วจงมา!”

จางฉวนได้ฟังก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไป... นี่มัน... ลักพาตัวเมียของโต้วกั๋วจงจะมีประโยชน์อะไร? ที่พวกเขาต้องจับไม่ควรจะเป็นตัวโต้วกั๋วจงเองเหรอ? ทว่าเมื่อเขาได้เห็นดวงตาที่เย็นชาและไร้ความปรานีของท่านประธานคู่นั้น ก็พลันเข้าใจในทันที... ท่านประธานนี่คือการป้องกันไว้ก่อน... เตรียมแผนสำรองไว้สำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด! เมื่อไหร่ที่สกัดไม่สำเร็จจนทำให้โต้วกั๋วจงตกไปอยู่ในมือของโจวอี้... งั้นวิธีเดียวที่จะกอบกู้ได้ก็คือทำให้เขาปิดปาก