บทที่ 403: ชวนไห่อันตรายเกินไป... ข้าจะกลับปักกิ่ง!

เมื่อได้ยินสี่คำว่า ‘การเปิดโลกทัศน์’ หรงจิ่นเซิงก็ชะงักไปอีกครั้ง จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะฮ่าๆ ออกมาครั้งหนึ่ง “ท่านรองอธิบดีโจวช่างเป็นคนมีอารมณ์ขันจริงๆ ท่านยังจะบอกอีกว่านี่ไม่ใช่แผนยุแยงของท่าน? แล้วก็... ผมรู้สึกว่าท่านรองอธิบดีโจวดูเหมือนจะเข้าใจผมดีจังเลย?”

โจวอี้เอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วพูดเสียงเบา “อันที่จริงผมดูดวงเป็นครับ ผมดูดาวอ่านดวงชะตายามค่ำคืนใช้นิ้วคำนวณ พบว่าช่วงนี้ด้านความรักของคุณหรงดูเหมือนจะปรากฏอุปสรรค!”

ร่างกายของหรงจิ่นเซิงสั่นสะท้านเล็กน้อย สายตาที่มองไปยังโจวอี้ฉายแววตกตะลึงและสงสัย แล้วปฏิเสธเสียงแข็ง “ไม่คิดว่าท่านรองอธิบดีโจวจะมีความสามารถในการดูดวงด้วย แต่คงต้องทำให้ท่านรองอธิบดีโจวผิดหวังแล้วล่ะครับ ความรักของผมมั่นคงมาก ไม่มีปัญหาอะไรเลย!”

“คุณว่า... คุณคงจะรักคนที่ไม่ควรรัก... ในใจเต็มไปด้วยบาดแผล? คุณยังทำผิดพลาดที่ไม่ควรจะทำ... ในใจเต็มไปด้วยความเสียใจ?” ท่านรองอธิบดีโจวถามติดต่อกันด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ

ตูม! ราวกับมีระเบิดลูกหนึ่งระเบิดขึ้นในสมอง สร้างผลกระทบและการสั่นสะเทือนที่รุนแรงอย่างที่ยากจะจินตนาการได้ต่อจิตใจของหรงจิ่นเซิง ต่อให้สติปัญญาของหรงจิ่นเซิงจะแน่วแน่แค่ไหน ก็ยังคงทนการลอบโจมตีที่เล่นสกปรกเช่นนี้ของโจวอี้ไม่ไหว ทั้งคนพลันตกอยู่ในสภาพกลายเป็นหินในทันที