บทที่ 406: ยังมีขื่อมีแปอีกไหม? ยังมีใครดูแลอีกรึเปล่า?

โรงอาหารของคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑล ในห้องจัดเลี้ยง... ปลัดฝ่ายองค์กรชวีจ้าวชวนกำลังมองเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยก่วนรุ่ยโปที่ก้มหน้าก้มตากินข้าวด้วยสายตาแปลกๆ

“เครื่องในวัวตุ๋นวันนี้ไม่เลวจริงๆ แกทำไมไม่กินล่ะ?” ท่านเลขาธิการก่วนใช้ซุปเครื่องในวัวราดข้าวไปพลาง ถามอย่างค่อนข้างแปลกใจไปพลาง

“เฒ่าก่วน แกนั่นมันรู้ทั้งรู้แกล้งทำเป็นไม่รู้ใช่ไหม? แกคิดว่าที่ฉันหาแก คือมาดูแกแสดงกินข้าวสามชามใหญ่โดยเฉพาะเหรอ?” ท่านปลัดชวีย้อนถามอย่างค่อนข้างไม่พอใจ เดิมทีทุกคนต่างก็เป็นสหายร่วมรบในแนวเดียวกัน ผลคือแก... ไอ้คนคิ้วเข้มตาโต... ไม่ส่งเสียงอะไรก็ทรยศองค์กรไปแล้ว... ตอนนี้ท่านเลขาธิการโหวโกรธมาก ผลที่ตามมา..ยังไม่มีผลอะไรในตอนนี้

ก่วนรุ่ยโปจะว่าไปก็เป็นกรรมการประจำคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑล และยังเป็น ‘ผู้อาวุโส’ ที่คณะกรรมการตรวจสอบวินัยกลางส่งลงมายังท้องถิ่น แม้แต่ท่านเลขาธิการโหวก็ยังต้องให้หน้าสามส่วน

“ท่านเลขาธิการโหวคืออยากจะให้แกมาถามฉัน ว่าฉันคิดอย่างไรใช่ไหม?” ก่วนรุ่ยโปกินจนหน้าผากมีเหงื่อ หยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดหน้า แล้วยิ้มพูด