บทที่ 407: เรื่องนี้พูดยาก!

เช้าวันที่ 28 สิงหาคม กรมตำรวจมณฑล ห้องทำงานของรองอธิบดี “เฒ่าซ่าน... แกอย่าเพิ่งร้อนใจไป ข้างบนก็ยังเอนเอียงมาทางแกอยู่ ขอเพียงแค่ทำงานกับกรรมการประจำคนอื่นๆให้ดี รองอธิบดีอาวุโสต้องเป็นแกอย่างไม่ต้องสงสัย” เถียนเจิ้งปิงแอบถอนหายใจในใจ เดิมทีคิดว่าจะราบรื่นมาก ไม่คิดว่ากลางทางจะโผล่โจวอี้ออกมา ทำให้โก่วหงเทาเกือบจะหมดหวัง

ทางนี้ กานหย่งเซิงสังเกตเห็นกระบวนการเปลี่ยนแปลงสีหน้าทั้งหมดของโก่วหงเทาตั้งแต่ดีใจไปจนถึงตะลึงงันแล้วก็โมโหจนหน้าเขียว ในใจก็อดไม่ได้ที่จะขยับ... หรือว่าเรื่องนั้น จะล่ม? ดังนั้นจึงแสร้งทำเป็นเป็นห่วงแล้วถาม “เป็นอะไรไปหงเทา?”

โก่วหงเทาเหลือบมองไปทางโจวอี้อย่างเคียดแค้น จากนั้นก็ฝืนยิ้มแล้วตอบ “ไม่มีอะไร ท่านรองอธิบดีเถียนโทรมา บอกว่าเรื่องนั้นของฉันมีอุปสรรคเล็กน้อย แต่ปัญหาไม่ใหญ่”

“เกิดปัญหาอะไรขึ้น?” กานหย่งเซิงจงใจถามอย่างตกใจ

โก่วหงเทารู้ว่าเรื่องนี้ปิดไม่ได้นาน ดังนั้นจึงพูดความจริงออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ “ไอ้แซ่โจว... จะมาชิงตัดหน้าฉัน!”