บทที่ 414: นี่แกเรียกว่าติดสินบนเหรอ?

เถียนเจิ้งปิงกับโก่วหงเทาหารือกันในห้องทำงานอยู่นาน ก็ไม่ได้ข้อสรุปอะไรออกมา และประโยคที่ดูเหมือนจะไม่ได้ตั้งใจของโก่วหงเทาที่ว่า ‘ท่านเลขาธิการโหวไม่ได้บอกท่านล่วงหน้าเลยเหรอครับ’ เกือบจะทำให้เถียนเจิ้งปิงทำลายปราการป้องกันจนหมดสิ้น

ใช่แล้ว! ก่อนหน้านี้เกี่ยวกับเรื่องที่โจวอี้ชิงตัดหน้าตำแหน่งรองอธิบดีอาวุโส ท่านเลขาธิการโหวยังให้ท่านเลขาติงผู้ยิ่งใหญ่มาแจ้งให้เขาทราบ แต่การที่วันนี้ผ่านทางปลัดฝ่ายองค์กรชวีจ้าวชวนไปแสดงท่าทีที่ดีต่อโจวโดยตรง เขากลับถูกปิดหูปิดตาโดยสิ้นเชิง พูดอีกอย่างก็คือ การเปลี่ยนแปลงท่าทีอย่างกะทันหันของท่านเลขาธิการโหวที่มีต่อโจวอี้ ทำให้เขาไม่มีการเตรียมใจเลยแม้แต่น้อย และสำหรับเขาแล้ว นี่ก็ไม่ใช่ข่าวดี เพราะนี่หมายความว่าในวันข้างหน้า เมื่อไหร่ที่เขากับโจวอี้เกิดความขัดแย้งขึ้นมา ท่านเลขาธิการโหวจะสนับสนุนเขาหรือไม่ หรือจะให้การสนับสนุนเขาได้มากแค่ไหน ล้วนเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน

ท่านเลขาธิการโหวคงจะก็เหมือนกับที่เขาปลอบใจโก่วหงเทาอย่างนั้นมาปลอบเขา—เจิ้งปิงเอ๊ย แกก็ทนอีกสักหน่อย ทนอีกหน่อยเดี๋ยวก็ผ่านไป! ถ้าหากไม่มีการสนับสนุนของท่านเลขาธิการโหว แล้วเขาจะเอาอะไรไปต่อกรกับโจวอี้? กรมตำรวจมณฑลนี้ตกลงแล้วใครเป็นคนตัดสินใจ? ความหมายที่เขาสวมใส่หมายเลขตำรวจพิเศษ 000001 คืออะไร? ก็เพื่อความสวยงามเหรอ?

เมื่อเห็นสีหน้าของท่านอธิบดีเถียนไม่ถูกต้อง โก่วหงเทาก็ลุกขึ้นจากไปอย่างรู้ความ อันที่จริงในใจเขาก็แค้นเคือง เพราะยังไงซะก็ทั้งส่งมังกรทองตัวน้อยและส่งหยกเหอเถียน แถมยังส่งเงินสดอีกสามแสน ผลคือตำแหน่งรองอธิบดีอาวุโสก็ยังคงหมดหวัง

เถียนเจิ้งปิงต่อโก่วหงเทาก็ไม่พอใจ อีกฝ่ายวันๆเอาแต่คิดถึงตำแหน่งรองอธิบดีอาวุโส ไม่ว่าจะเป็นนิสัยหรือการทำงานบางครั้งก็หุนหันพลันแล่นอย่างยิ่ง ไม่คิดถึงเขาผู้เป็นอธิบดีเลยแม้แต่น้อย ไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่มีการทำร้ายจริงๆ พอมองแบบนี้แล้วก็ยังคงเป็นกานหย่งเซิงที่น่าเชื่อถือ อีกฝ่ายไม่ชิงและก็ไม่แย่ง เป็นคนจริงจังมาก ต่อให้จะมองออกว่าเขาเอนเอียงไปทางโก่วหงเทา ก็ยังสามารถรักษาสภาพจิตใจที่สงบได้