บทที่ 428: แกไม่ควรจะมา!

โก่วหงเทาถือสำเนาเอกสารร้องเรียน รีบร้อนกลับมาถึงบ้าน และหลังจากที่เขากลับมาได้ไม่นาน คนขับรถของเถียนเจิ้งปิงก็ได้มาหาถึงประตู นำถุงที่บรรจุมังกรทองตัวน้อยและหยกเหอเถียน รวมถึงเงินสดสามแสนมาคืนให้เขา ต่อพฤติกรรมที่เห็นได้ชัดว่าพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะสลัดความเกี่ยวข้องของเถียนเจิ้งปิง โก่วหงเทาก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะหากเปลี่ยนเป็นเขา ก็ย่อมต้องตัดสินใจเลือกทางเดียวกัน และตอนนี้ที่สำคัญที่สุด คือเขาต้องพยายามในช่วงเวลาที่สั้นที่สุดมุ่งเป้าไปที่เนื้อหาบนจดหมายร้องเรียน ทำการรับมือและจัดการอย่างเหมาะสม

ขอเพียงแค่ผ่านด่านนี้ไปได้ ใช่ ขอเพียงแค่สามารถผ่านด่านนี้ไปได้ เขาก็ยังคงเป็นรองอธิบดีกรมตำรวจที่กุมอำนาจใหญ่อยู่ อวี๋เสียที่ถูกเรียกกลับบ้านอย่างรีบร้อนมองสีหน้าที่ร้อนรนของสามี ก็สังเกตเห็น ถึงความร้ายแรงของเรื่องได้ทันที หลังจากที่ได้ทราบที่มาที่ไปแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ

“มังกรทองตัวน้อยกับหยกเหอเถียน แล้วก็เงิน รีบคืนให้ฉีฮว่าเหว่ยทันที!” อวี๋เสียที่ทำงานเป็นผู้จัดการธนาคารมานานหลายปี ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีสมองที่สุขุมและรอบคอบอย่างยิ่ง ก็ได้ตัดสินใจและจัดแจงแทนสามีอย่างรวดเร็ว เนื้อหาการร้องเรียนเกี่ยวข้องกับสองเรื่อง เรื่องหนึ่งคือโก่วหงเทารับสินบนมังกรทองตัวน้อยและหยกเหอเถียนบวกกับเงินสด เพื่อแสวงหาผลประโยชน์ที่ไม่ชอบธรรมให้แก่ผู้อื่น อีกเรื่องหนึ่งก็คือช่วยญาติของบ้านเพื่อนไกล่เกลี่ยคดีทำร้ายร่างกายครั้งใหญ่นั้น

เรื่องแรกไม่มีอะไรจะพูด วิธีที่ดีที่สุดก็คือรีบคืนของกลาง ก็เหมือนกับเถียนเจิ้งปิง ทุกคนก็ถือซะว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนเรื่องหลังก็ยุ่งยากกว่ามาก เพราะคดีอาญาทำร้ายร่างกายครั้งใหญ่นั้น เป็นข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะทนการสืบสวนอย่างละเอียดไม่ไหว

“ให้หลิวสิงไปหาครอบครัวหลี่ฟู่หรง ไม่ไหวก็ให้เงินเพิ่มอีกหน่อย ปิดปากพวกเขาไว้ ขอเพียงแค่พวกเขาไม่พูดจาเหลวไหล ปัญหาก็ไม่ใหญ่” “แล้วก็ไปย้ำกับจั๋วเวยและหมี่กังอีกทีว่า ถ้าหากมีคนมาหาพวกเขาสอบสวน ต้องให้ปากคำตรงกัน กัดไม่ปล่อยว่าเป็นแค่การทะเลาะวิวาททั่วไป หลังจากนั้นสองฝ่ายก็ยอมความกันเอง!” อวี๋เสียสงบนิ่ง บัญชาการอย่างมั่นคง และยังจัดแจงเรื่องราวได้อย่างเป็นระเบียบ ท่านรองอธิบดีโก่วก็แน่นอนว่าพยักหน้าติดต่อกัน เชื่อฟังทุกคำสั่ง