บทที่ 430: มหาปราชญ์... ได้โปรดเก็บอิทธิฤทธิ์ของท่านกลับไปเถอะ!

“ไม่รับสินบนแล้วจะไปฝ่าฝืนกฎหมายได้อย่างไร!” โหวเซี่ยงหยางมองดูเอกสารบนโต๊ะทำงาน บนใบหน้าปกคลุมไปด้วยความมืดมน ในตอนนี้ในใจของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังและโมโหต่อเถียนเจิ้งปิงอย่างหาที่สุดมิได้ ให้โอกาสแกแล้ว แกมันไม่ได้เรื่องเอง! เห็นได้ชัดว่าเข้าสนามก่อนโจวอี้ เห็นได้ชัดว่ากุมความได้เปรียบในฐานะเจ้าบ้านอย่างสมบูรณ์ ผลคือไพ่ดีๆในมือก็เล่นจนเละ ไม่เพียงแต่จะถูกโจวอี้ที่เพิ่งจะเข้าสนามเมื่อเดือนกรกฎาคมปีนี้ตีจนถอยร่นพ่ายแพ้ยับเยิน ตอนนี้ยังต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่น่าเศร้าที่จะต้องเข้าคุก

ช่างไร้ความสามารถอย่างที่สุด! และยังทำให้เขาผู้เป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลต้องอับอายอย่างที่สุด! ตอนนั้นเขาตาบอดไปได้อย่างไรถึงได้ไปถูกตาไอ้ของสิ่งนี้? ดูคนอื่นโจวอี้สิ ช่างเทียบกันไม่ได้เลยจริงๆ!

...

กรมตำรวจมณฑลทั้งขึ้นทั้งลงต่างก็งงไปเลย... เพิ่งจะเข้าไปหัวหน้ากองตำรวจจราจรฉีฮว่าเหว่ย... ก็ตามเข้าไปอีกคนรองอธิบดีโก่วหงเทา... หลังจากนั้นรองเลขาธิการประจำจางหย่งเลี่ยงถูกสอบสวนทางวินัย... ตอนนี้ยิ่งระเบิดกว่าเดิม... อธิบดีเถียนเจิ้งปิงก็ถูกรองเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยมณฑลและอธิบดีกรมตรวจสอบเหลยเจ๋ออวี่นำคนมาเชิญตัวไปแล้ว!

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน? ในกรมจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินแล้วเหรอ? ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนก็นึกถึงฉายาเป็นชุดๆของท่านรองอธิบดีโจวขึ้นมาอีกครั้ง—‘นักฆ่าแห่งวงราชการ’ ‘ดาวอัปมงคลโคจรเดี่ยว’!