บทที่ 431: ช่างเป็นบรรพบุรุษที่ยังมีชีวิตอยู่จริงๆ!

เฉินอวี้หรงกับเซี่ยฟางเฟยแอบพยักหน้า พวกเธอต่อหรงจิ่นซิ่วและตระกูลหรงมีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้า มิฉะนั้นก็คงจะไม่เข้าร่วมหุ้นกับกลุ่มบริษัทซานไห่ง่ายๆ และผูกมัดกับอีกฝ่ายอย่างเหมาะสม แบกรับภารกิจล็อบบี้ที่ปักกิ่ง

“ฉันได้ยินว่า เถียนเจิ้งปิงถูกสอบสวนทางวินัยแล้วเหรอ?” เฉินอวี้หรงพลันนึกถึงเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งขึ้นมา เลยเอ่ยปากถาม

“ใช่แล้ว! เถียนเจิ้งปิง... เฮ้อ... อุตส่าห์ปีนป่ายมาถึงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมตำรวจได้ ผลคือยังไม่ทันจะได้นั่งจนก้นร้อน ก็พลันล้มคะมำลงมาทีหนึ่ง ไม่มีโอกาสที่จะพลิกตัวอีกแล้ว... น่าสงสารจริงๆ!” หรงจิ่นซิ่วถอนหายใจออกมาเบาๆ บนใบหน้าเผยสีหน้าที่ซับซ้อน

จะว่าไป เธอกับเถียนเจิ้งปิงก็ถือว่ามีมิตรภาพอยู่บ้าง ตอนนี้เมื่อเห็นอีกฝ่ายตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ในใจก็ค่อนข้างจะทนไม่ได้ ที่สำคัญกว่านั้นคือ เถียนเจิ้งปิงพอตกม้าลงไป ในฐานะรองอธิบดีอาวุโส โจวอี้ก็ได้ขึ้นมาดูแลงานโดยรวมอย่างสมเหตุสมผล... สำหรับเธอแล้วไม่ใช่ข่าวดีอย่างแน่นอน

“ใครทำ?” เซี่ยฟางเฟยถามอย่างสงสัย ผู้บัญชาการกรมตำรวจ ถ้าหากไม่ใช่ว่าถูกคนจับตาดูอยู่ จะไปถูกสอบสวนทางวินัยก็สอบสวนทางวินัยได้อย่างไร? ในเรื่องนี้ร้อยเปอร์เซ็นต์คือ ใส่กางเกงหนังทับกางเกงนวม ย่อมต้องมีสาเหตุ!