บทที่ 440: แกไปกำจัดโจวอี้ซะ!

ก่วนรุ่ยโปยืนนิ่งเงียบอยู่ข้างๆ นานสองสามวินาที เขาค้นพบมานานแล้วว่าท่านเลขาธิการโหวไม่ถูกต้อง แต่คาดไม่ถึงเลยว่า อีกฝ่ายจะไปไม่ถูกต้องได้ถึงขนาดนี้ จากตอนแรกที่จงใจเล่นงานและกดดัน มาถึงตอนหลังที่ประนีประนอมและยอมถอย แล้วก็มาถึงตอนนี้ที่รักใคร่และปกป้อง ความเปลี่ยนแปลงในเรื่องนี้... อืม ก็ช่างเป็นการเปลี่ยนแปลงที่สมเหตุสมผลและเป็นธรรมชาติจริงๆ!

ท่านเลขาธิการโหวถึงแม้จะแข็งกร้าว แต่ก็รู้จักดูสถานการณ์ รู้ดีว่าถ้าหากไม่อยากจะเสียอำนาจในอนาคต งั้นก็ต้องทำตามกระแสใหญ่ เมื่อคิดถึงตรงนี้ อารมณ์ของก่วนรุ่ยโปก็พลันปลอดโปร่งขึ้นมา ก็เห็นแก่ความสัมพันธ์ทางฝั่งซงโส่ว ต่อให้ท่านเลขาธิการโหวจะไม่แสดงจุดยืน เขาก็จะสนับสนุนเสี่ยวโจวอย่างเต็มที่

“ท่านเลขาธิการวางใจได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะให้หลวี่รุ่ยฉีนำทีมออกเดินทางไปยังเต๋อเซิ่งทันที พร้อมรับคำสั่งจากเสี่ยวโจวได้ทุกเมื่อ”

...

ท่านผู้ว่าการหลันได้ผ่านทางรองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำเมืองเต๋อเซิ่งเผิงเจียเสวีย รับรู้สถานการณ์ทางฝั่งเมืองเต๋อเซิ่งอย่างทันท่วงที ในตอนที่ได้ทราบว่าในเวลาเพียงคืนเดียว โจวอี้ก็ได้จับกุมหนึ่งในเนื้องอกร้ายอย่างเหวินหัวมาดำเนินคดีได้สำเร็จ และทำให้เขายอมรับผิดตามกฎหมาย และงานกำจัดเนื้องอกร้ายอีกก้อนหนึ่งก็ได้เข้าสู่ขั้นตอนการปิดตาข่ายแล้ว ในใจของท่านผู้ว่าการหลันก็อดไม่ได้ที่จะเต็มไปด้วยความทอดถอนใจ