บทที่ 439: เรื่องนี้ทำได้สวยงามมาก!

“เหวินหัวคือหลานชายของฉัน หลายปีก่อนก็เสียชีวิตไปแล้ว คุณพูดถึงเขาทำไม?” เหวินเสี่ยวอี้ตอบกลับด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์

“เสียชีวิตแล้ว? ตอนนี้เขาไม่ใช่ว่าอาศัยตัวตน ‘กัวจื่อคุน’ มีชีวิตอยู่ดีๆเหรอ?” คำพูดประโยคเดียวของปี้เหวินเซิง ในขณะที่เปิดเผยปริศนาสุดท้าย ก็ได้นำคดี ‘ยืมซากคืนวิญญาณ’ ที่ซับซ้อนและน่าเหลือเชื่อคดีหนึ่ง มาเปิดโปงต่อหน้าสมาชิกคณะผู้บริหารพรรคแต่ละคน

ทุกสายตาที่ตกตะลึงพลันไปรวมตัวกันอยู่ที่ใบหน้าของท่านรองผู้กำกับเหวินในทันที เหวินเสี่ยวอี้หน้าซีดเผือด แต่ก็ยังคงฝืนทำเป็นสงบนิ่งตอบกลับ “นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไรคะ? หลานชายของฉันเสียชีวิตไปแล้วจริงๆ...”

อันที่จริงในใจเธอรู้ดีว่า เรื่องราวดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว จะแก้ตัวอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ แต่เธอก็ยังต้องช่วงชิงเวลาให้ตัวเอง ช่วงชิงโอกาสที่จะหลบหนี ปี้เหวินเซิงดูเหมือนจะมองเจตนาของอีกฝ่ายออก ส่ายหน้าแล้วพูด “อันที่จริงที่จัดประชุมชั่วคราวนี้ ยังมีความหมายอีกชั้นหนึ่ง นั่นก็คือสหายจากกรมตรวจสอบของคณะกรรมการตรวจสอบวินัยมณฑล ได้รออยู่ข้างนอกนานแล้ว”

จากนั้น เจ้าหน้าที่คณะกรรมการตรวจสอบวินัยที่ผลักประตูเข้ามา ก็ทำให้เหวินเสี่ยวอี้หน้าซีดเป็นไก่ต้ม ร่างกายสั่นเป็นเจ้าเข้า เธอก็แค่ข้าราชการระดับกอง มีดีอะไรถึงได้ทำให้คณะกรรมการตรวจสอบวินัยของมณฑลต้องมามองด้วยสายตาที่พิเศษเช่นนี้!