บทที่ 442: อยากจะตาย... ข้าก็จะสนองให้!

เพราะยังไงซะก็ได้ฝึกฝนในวงราชการมานานหลายปี ซูฉินก็สงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็รับโทรศัพท์มาจากมือของเสี่ยวเถียน แล้วถามเสียงร้อนรน “ท่านหัวหน้าโจวบาดเจ็บรึเปล่าคะ? เป็นอะไรรึเปล่า ร้ายแรงไหม?”

“ท่านนายกเทศมนตรีครับ ผมได้ยินท่านผู้กำกับปี้เหวินเซิงบอกว่า ท่านหัวหน้าโจวดูเหมือนจะบาดเจ็บไม่เบา...” น้ำเสียงของผู้อำนวยการสำนักงานรัฐบาลฉินเส้าหมิงยากที่จะปิดซ่อนความร้อนรน

ใครๆก็รู้ดีว่า เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ไม่ว่าจะจงใจหรือบังเอิญ สุดท้ายก็ไม่ได้เจอดีแน่นอน! โจวอี้มีสถานะอะไร? นั่นไม่ใช่แค่รองอธิบดีอาวุโสกรมตำรวจมณฑลง่ายๆขนาดนั้น ที่สำคัญกว่านั้นคือ อีกฝ่ายยังเป็นหัวหน้าทีมกำกับดูแลที่คณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลส่งมา เป็นตัวแทนของคณะกรรมการพรรคฯ และรัฐบาลมณฑล ตอนนี้พวกเขาทำได้เพียงภาวนาว่า นี่ทางที่ดีที่สุดคืออุบัติเหตุทางรถยนต์ที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ มิฉะนั้นแล้ว—กวาดล้างอิทธิพลมืดต้องใช้หลักฐาน ต่อต้านการก่อการร้ายต้องการแค่รายชื่อ!

“ไป!” ตอนนี้ซูฉินที่ไหนเลยจะไปสนใจน้าสาวที่ร้องห่มร้องไห้ตีโพยตีพาย ในใจคิดว่า ยายแก่แกอยากจะตายก็ตายไปสิ รีบนำเลขาออกจากประตูขึ้นรถอย่างรีบร้อน พร้อมกันนั้นก็ได้กดโทรศัพท์หาผู้กำกับการสถานีตำรวจเมืองปี้เหวินเซิง

...