บทที่ 447: ข้าพเจ้าอดไม่ได้ที่จะต้องถาม ตกลงแล้วเรากำลังตั้งคำถามถึงอะไรกันแน่?

วันที่ 20 กุมภาพันธ์ โจวอี้ได้เดินทางกลับมาถึงมณฑลหลินไห่ และในวันสุดท้ายของเดือนนี้ การประชุมครั้งที่สองของคณะกรรมการประจำสภาประชาชนมณฑลหลินไห่ในวาระปัจจุบันก็ได้ผ่านการลงมติ ตัดสินใจแต่งตั้งโจวอี้เป็นผู้บัญชาการกรมตำรวจมณฑลหลินไห่

วันที่ 10 มีนาคม ในที่ประชุมการทำงานเพื่อเสริมสร้างการเมืองและปฏิรูปการเมืองและกฎหมายของข้าราชการผู้นำฝ่ายการเมืองและกฎหมายทั้งมณฑล ผู้บัญชาการกรมตำรวจหนุ่มในเครื่องแบบตำรวจที่สวมใส่หมายเลขตำรวจ 000001 ก็ได้กลายเป็นจุดสนใจของความคิดเห็นสาธารณะอีกครั้ง

ต่อให้จะเป็นนักบุญ เป็นวีรบุรุษ เป็นผู้นำ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับการชื่นชอบจากทุกคน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงข้าราชการผู้นำหนุ่มที่ธรรมดาสามัญอย่างโจวอี้แล้ว เพราะฉะนั้นบนโลกออนไลน์ ในความเป็นจริง ก็มีคนกลุ่มหนึ่งจริงๆ ที่ด้วยความคิดและจุดประสงค์ต่างๆนานา ได้ตั้งคำถามอย่างรุนแรงต่อความเร็วในการเลื่อนตำแหน่งที่เทียบเท่ากับจรวดในเส้นทางราชการหกปีของโจวอี้

ทิศทางการตั้งคำถามและการโจมตีหลัก หนึ่งคืออายุที่หนุ่มเกินไป ด้วยวัยที่ใกล้จะสามสิบปีดำรงตำแหน่งผู้นำระดับอธิบดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังเป็นผู้บัญชาการกรมตำรวจ หากมองย้อนไปในอดีต ไม่มีแบบอย่างมาก่อนอย่างเด็ดขาด อีกอย่างหนึ่งก็คือปัญหาเรื่องเบื้องหลัง ถึงแม้ว่าสถานะครอบครัวของโจวอี้หรือแม้กระทั่งญาติโกโหติกาจะถูกขุดคุ้ยจนกระจ่างแจ้งแล้ว แต่ภายใต้การสืบสวนของผู้มีใจ ก็ยังคงค้นพบเบาะแสสายคู่หมั้นของโจวอี้

เพื่อตอบโต้เสียงวิพากษ์วิจารณ์บนโลกออนไลน์ ยังไม่ทันที่แฟนคลับโจวอี้จะเริ่มปฏิบัติการโต้กลับครั้งใหญ่ คุณผู้หญิงหลินฟาง... นักข่าวชื่อดังที่ได้สร้างชื่อเสียงเกรียงไกรในยุทธภพ และได้รับการสนับสนุนและความไว้วางใจจากชาวเน็ตอย่างกว้างขวาง... ก็ได้กระโดดออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว ร่วมมือกับสหายร่วมรบที่มีอุดมการณ์เดียวกัน เปิดฉากการใช้ปากกาเป็นหอกใช้คำพูดเป็นดาบต่อเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น และได้เผยแพร่บทความลงชื่อเรื่องยาวที่ยืดยาวและเปี่ยมด้วยชีวิตชีวาบทหนึ่ง «ข้าพเจ้าอดไม่ได้ที่จะต้องถาม... ตกลงแล้วเรากำลังตั้งคำถามถึงอะไรกันแน่?»