บทที่ 452: ภายในครึ่งเดือนข้าต้องเห็นผลลัพธ์!

เหลียงสิงเจี้ยนก้าวเดินไปข้างหน้า... แหวกฝูงชนโดยตรง... แล้วสกัดตำรวจสองสามนายที่เตรียมจะนำตัวจี้เหวยเจินขึ้นรถตำรวจไว้ “ท่านนายกเทศมนตรีเชิญหญิงชราท่านนี้ไปพบสักรอบครับ”

อย่าเห็นว่าเหลียงสิงเจี้ยนจะดูสุภาพเรียบร้อย... หน้าตาหมดจด... และยังสวมแว่นตา... แต่ในตอนที่เขาทำหน้าขรึมแล้วพูดประโยคนี้ออกมา... รวมถึงเลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำอำเภอซุนโหย่วจื้อ, ผู้กำกับการสถานีตำรวจอำเภอเวินเฮ่อ... มีคนหนึ่งก็นับคนหนึ่ง... ไม่กล้าส่งเสียงออกมาสักคำ... ไม่กล้าที่จะมีความคิดคัดค้านเลยแม้แต่น้อย นี่คือพลังของเลขาคนสนิทของนายกเทศมนตรี... ถึงแม้ว่าเหลียงสิงเจี้ยนจะเป็นแค่ชั่วคราว... แต่ทุกคำพูดและการกระทำของเขาในตอนนี้... ก็เป็นตัวแทนของอำนาจที่เบ็ดเสร็จของนายกเทศมนตรี

ตำรวจป้องกันและปราบปรามสองนายก็ปล่อยมืออย่างว่าง่าย... และเหลียงสิงเจี้ยนก็ยื่นมือออกไปประคองแขนของหญิงชราด้วยท่าทีที่อ่อนโยน... แล้วพยุงเธอไปที่รถของนายกเทศมนตรีทีละก้าว จี้เหวยเจินมองชายหนุ่มข้างกายด้วยสายตาที่ขลาดกลัว... ถ้าหากไม่ใช่ว่ามีคนบอกกับเธอล่วงหน้า... เธอไม่เชื่อจริงๆว่าอีกฝ่ายก็คือนายกเทศมนตรีคนใหม่ที่มาที่เมืองเสาหัว!

หนุ่มเกินไป... ดูท่าทางแล้วก็อายุไล่เลี่ยกับหลานชายของเธอ และ... ไอ้หนุ่มคนนี้ก็หน้าตาหล่อเหลาจริงๆ... ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนดี! กับไอ้สารเลวปากแหลมแก้มตอบอย่างซุนโหย่วจื้อนั่นไม่เหมือนกันเลย!

“คุณป้าครับ... ผมคือนายกเทศมนตรีของเมืองเสาหัวเรา... ผมชื่อโจวอี้... คุณป้ามีปัญหาอะไร... ก็สามารถเล่าให้ผมฟังได้ครับ” โจวอี้หยิบขวดน้ำแร่ที่ยังไม่ได้เปิดขวดหนึ่งมาบิดเปิด... แล้วยื่นไปอยู่ตรงหน้าของหญิงชรา... พูดเสียงอ่อน จี้เหวยเจินตอนแรกก็ไม่กล้ารับ... แต่เมื่อมองดูสายตาที่อ่อนโยนและจริงใจของอีกฝ่าย... สุดท้ายก็ยังคงยื่นมือออกไปรับน้ำแร่มาอย่างระมัดระวัง... แล้วดื่มไปอึกหนึ่ง