บทที่ 453: ท่านนายกเทศมนตรีโจวหาแก... รีบไปเถอะ!

คืนก็ดึกมากแล้ว ไฟในแผนกเลขาธิการของสำนักงานรัฐบาลเมืองยังคงสว่างอยู่ เหลียงสิงเจี้ยนกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ พิมพ์คีย์บอร์ดดังแปะๆ

เขากำลังเรียบเรียงและสรุปผลข้อมูลทั้งหมดจากการตรวจราชการของนายกเทศมนตรีในครั้งนี้ พรุ่งนี้เช้าก็จะต้องส่งมอบให้นายกเทศมนตรี อารมณ์ของเขาอันที่จริงร้อนรนมาก เพราะพร้อมกับการสิ้นสุดของการตรวจราชการ สถานะเลขาชั่วคราวของเขาก็จะสิ้นสุดลงเช่นกัน สำหรับจะมีภาคต่อหรือไม่ นั่นก็ขึ้นอยู่กับพระประสงค์ของนายกเทศมนตรีแล้ว!

กริ๊ง... กริ๊ง... เสียงริงโทนมือถือที่ดังขึ้นมาทันทีทำเอาเหลียงสิงเจี้ยนตกใจไปทีหนึ่ง หยิบมือถือขึ้นมาดูว่าเป็นแฟนสาวที่โทรมา ก็รีบรับสายทันที

“ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่นอน... เธออยู่ข้างนอกเหรอ?” เหลียงสิงเจี้ยนได้ยินเสียงดนตรีที่ค่อนข้างอึกทึกทางนั้น แล้วก็ดูเวลา ตอนนี้คือห้าทุ่มสี่สิบนาที “อยู่กับเจียนี... เถาจื่อ... เถาจื่ออกหัก พวกเรามาอยู่เป็นเพื่อนเธอ... ว่าไง ไม่วางใจฉันเหรอ?” เสียงของเย่หยวี่ซินแฝงไว้ด้วยความเมาอยู่บ้าง แล้วย้อนถามอย่างค่อนข้างไม่พอใจ

“ไม่ใช่! ฉันก็แค่รู้สึกว่ามันดึกขนาดนี้แล้ว กลัวว่าเธออยู่ข้างนอกจะไม่ปลอดภัย... ทางนี้ฉันทำงานล่วงเวลาใกล้จะเสร็จแล้ว เดี๋ยวฉันไปรับเธอนะ!” เหลียงสิงเจี้ยนขมวดคิ้วพูด เขาต่อสองเพื่อนสนิทของแฟนสาวไม่เคยมีความรู้สึกที่ดีเลย เหตุผลก็อยู่ตรงที่ว่าสองสาวนั่นเอาแต่ลับหลังว่าเขาไม่ดี... ทุกครั้งที่แฟนสาวออกไปกับพวกเธอ กลับมาก็ต้องมางอแงเอาแต่ใจกับเขา