บทที่ 458 ช่างมีบารมีขุนนางใหญ่โตเสียนี่กระไร!

หลังจากซุนโหย่วจื้อถูกหิ้วปีกออกไป ทั่วทั้งห้องประชุมดูเหมือนจะยังคงก้องกังวานไปด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยโทสะของท่านนายกเทศมนตรี

‘ข้าคือตัวแทนของประชาชนชาวชวนไห่สามล้านแปดแสนคน มาเพื่อกำจัดไอ้พวกชาติชั่วที่ดูดเลือดประชาชน ขูดรีดทรัพย์สินของราษฎรอย่างพวกแกให้สิ้นซาก!’

โปรดสังเกต คำที่นายกเทศมนตรีโจวใช้คือ ‘พวกแกเหล่านี้’ นั่นก็หมายความว่า แกะดำที่ต้องถูกกำจัดให้สิ้นซากนั้น ไม่ได้มีเพียงซุนโหย่วจื้อแค่คนเดียวอย่างแน่นอน

ในชั่วพริบตา ในใจของคนบางกลุ่มก็เต็มไปด้วยความหวาดผวา เหงื่อเย็นได้ไหลซึมจนชุ่มแผ่นหลังไปหมดแล้ว

ส่วนผู้อำนวยการสำนักงานบรรเทาความยากจน หงต้าเหว่ย ที่เพิ่งถูกขานชื่อไปก่อนหน้านี้ ยิ่งรู้สึกราวกับนั่งอยู่บนกองเข็ม หลังถูกหนามทิ่มแทง หัวใจดวงหนึ่งแขวนอยู่บนที่สูงอย่างน่าหวาดเสียว เขาสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่า คนต่อไปที่จะถูกเจ้าหน้าที่คณะกรรมการตรวจสอบวินัยพาตัวไปก็คือเขาเอง!