บทที่ 463 ลูกเขยของฉัน ฉันเป็นคนเลือกด้วยตัวเอง!

โจวอี้และเจี่ยนซูเยว่สวมแหวนแต่งงานให้แก่กันและกัน จากนั้นก็จับมือประสานสายตา และประกบริมฝีปากเข้าหากัน

เบื้องล่างเวทีพลันบังเกิดเสียงปรบมืออันดังกึกก้องขึ้นมาเป็นระลอก

ในกลุ่มเพื่อนเจ้าสาว มีเด็กสาวร่างบางระหง คิ้วตาหมดจดงดงามอยู่คนหนึ่ง

นางคือ เสิ่นม่อ ซึ่งเพิ่งสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยตำรวจแห่งชาติเมื่อเดือนกรกฎาคมปีนี้ ขณะนี้นางกำลังร่วมปรบมืออย่างกึกก้องไปพร้อมกับแขกเหรื่อท่านอื่นๆ เพื่อส่งมอบคำอวยพรที่จริงใจที่สุดให้แก่คู่บ่าวสาวบนเวที

อดทนมาสี่ปี ในที่สุดก็เรียนจบมหาวิทยาลัย ในที่สุดก็สามารถทำตามคำสาบานในวันนั้นได้เสียที จะได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่ ใช้การกระทำที่เป็นรูปธรรมเพื่อตอบแทนบุญคุณที่พี่โจวอี้เคยช่วยชีวิตไว้ในตอนนั้น