บทที่ 484 ภายนอกโดดเด่นเป็นสง่า กลับมาบ้านก็หนึ่งเดียวในใจ!

คุณย่าจี้เหวยเจินประคองร่างโดยหลานสาว พลางมองรถเก๋งสีดำที่ค่อยๆ เคลื่อนห่างออกไปอย่างอาลัยอาวรณ์ เมื่อนางเห็นนายกเทศมนตรีโจวยื่นศีรษะออกมาจากหน้าต่างรถ โบกมือให้พวกเขา หัวใจของนางก็พลันเงียบงัน น้ำตาสองสายไหลรินอาบแก้ม ข้างหูพลันได้ยินเสียงกระดิ่งอูฐดังแว่วมา

ประธานกรรมการกลุ่มบริษัทซินหลง พานหลงฉวิน ก็อยู่ในฝูงชนเช่นกัน เขามองดูฝูงชนที่เรียงรายอยู่สองข้างทางคดเคี้ยวราวกับมังกรยาว อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทอดถอนใจ

ยังจำได้ว่าปีที่เลือกตั้งนายกเทศมนตรี เขาเป็นผู้แทนประชาชนของเมือง ตอนเดือนกรกฎาคมฝนก็ตกติดต่อกันหลายวัน โธ่เอ๊ย ตกตั้งแต่เช้า ตกต่อเนื่องไปจนถึงเที่ยงวัน แล้วก็ได้ยินเสียงฟ้าผ่าเปรี้ยงใหญ่ นายกเทศมนตรีโจวก็ได้ถือกำเนิดขึ้น!

เลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำอำเภอจี๋เกา ลู่เฉิงเฟิง และเลขาธิการฯ อำเภออื่นๆ อีกหลายคน ก็เป็นส่วนหนึ่งของขบวนผู้มาส่งเช่นกัน

สำหรับลู่เฉิงเฟิงแล้ว นายกเทศมนตรีโจวก็คือโป๋เล่อของเขา เป็นผู้นำที่ดี, สหายที่ดี ที่มีอุดมการณ์เดียวกัน และมุ่งมั่นที่จะสร้างความผาสุกให้แก่ประชาชน