บทที่ 511 มีโจวอี้อยู่ที่นี่ ไยต้องกังวลว่าการใหญ่จะไม่สำเร็จ!

เฮ้อ! พรสวรรค์อันร้ายกาจที่ไร้ที่วางของข้านี่!

หากตอนนี้สามารถมองเห็นผังทักษะได้ เชื่อว่าพรสวรรค์พิเศษ ‘กรรมกรขนของ’ ของเขานั้น น่าจะอัปถึงระดับสูงสุดแล้วกระมัง

การพบปะกับรองเลขาธิการตู้ฉางชิงในคืนวันนั้น เขารู้สึกว่าตนเองก็เรียบง่ายมากแล้ว ทั้งหมดก็ไม่ได้ขนย้าย ไม่สิ ก็ไม่ได้พูดไปกี่ประโยค

เพียงแต่ถูกท่านเลขาธิการตู้ถามขึ้นมา ถึงได้จำต้องขนย้าย อ้อ คือแสดงความคิดเห็นและทัศนะที่ตื้นเขินบางอย่างต่องานของคณะกรรมการตรวจสอบวินัย รวมถึงการเสริมสร้างการกำกับดูแลภายในและการปฏิรูปและพัฒนาองค์กรในอนาคต

ใครจะไปคาดคิดว่าท่านเลขาธิการตู้จะใส่ใจถึงเพียงนี้ ยังได้กล่าวถึงเรื่องนี้เป็นพิเศษในที่ประชุมคณะผู้บริหารอีก ช่างทำให้เขารู้สึกละอายใจอยู่บ้าง!