บทที่ 536 ตกลงแล้วเขาต้องการหรือไม่ต้องการกันแน่?

ในวันเดียวกันนั้น เลขาธิการคณะกรรมการพรรคฯ ประจำเมืองไป๋อวิ๋น เวินหว่าน ก็ได้รับการสอบปากคำจากรองผู้อำนวยการห้องตรวจสอบวินัยและกำกับดูแลที่เจ็ด หยางหงหย่ง เช่นกัน และสถานการณ์ที่นางต้องเผชิญนั้น เมื่อเทียบกับการสอบปากคำสองครั้งของโจวอี้และจ้าวชิวสุ่ยแล้ว เรียกได้ว่ามีความแตกต่างอย่างมหาศาล

รองผู้อำนวยการหยางเพียงแค่ถามคำถามง่ายๆ สองสามข้อ และหลังจากที่ได้ฟังคำตอบของเวินหว่านแล้ว ก็ไม่ได้ทั้งขุดรากถอนโคน และก็ไม่ได้จงใจสร้างความลำบาก ท่าทีอย่างกับอย่าได้เป็นมิตรไปกว่านี้เลย

สุดท้ายหลังจากสิ้นสุดการพูดคุย ยังได้แสดงท่าทีต่อเวินหว่านอย่างสุภาพอย่างยิ่งว่า: “ขอบคุณท่านเลขาธิการเวินที่สละเวลาอันมีค่าจากงานที่ยุ่งมาร่วมมือกับการทำงานของพวกเรา พวกเราที่ไป๋อวิ๋นอาจจะต้องรบกวนอีกสักสองวัน หวังว่าท่านเลขาธิการเวินจะเข้าใจ”

สำหรับเรื่องนี้เวินหว่านแสดงความเข้าใจ ทั้งหมดก็เป็นความต้องการของงาน ดังนั้นในบรรยากาศที่เป็นมิตรและปรองดอง ทั้งสองฝ่ายก็ได้จับมืออำลากัน

คำพูดของรองผู้อำนวยการหยางหงหย่งนั้นเชื่อถือได้ บอกว่าจะรบกวนสองวัน เกินไปหนึ่งวันก็ไม่ได้ หลังจากได้ไปหาคณะกรรมการประจำเมืองหลายท่านเพื่อสอบปากคำแล้ว ในเช้าวันที่สามก็ได้เดินทางออกจากเมืองไป๋อวิ๋น มุ่งหน้าไปยังเมืองกานฉวนเพื่อสมทบกับผู้อำนวยการ เถาเป่ยฟาง