บทที่ 557 ข้อบกพร่องทางศีลธรรมของผู้ประพันธ์ ไม่ส่งผลกระทบต่อความยิ่งใหญ่ของผลงาน!

โจวอี้เองก็มีเรื่องสำคัญต้องทำ เดิมทีคิดว่าดูจบแล้วก็แล้วกันไป อย่างไรเสียอาจารย์เหวินในตอนนี้ก็ได้หนีไปยังที่ที่... เอ่อ... ใช้ชีวิตสบายๆ แห่งนั้นแล้ว เขาก็ไม่สามารถไปเยี่ยมเยียนถึงประตูเพื่อขอคำชี้แนะต่อหน้าได้ ดังนั้นก็ช่างเถอะ ถือว่าตนเองเผลอทำตาตัวเองสกปรกไปก็แล้วกัน

ส่วนเรื่องที่บนโลกออนไลน์เพราะสองบทความนี้ทะเลาะกันจนฟ้าถล่ม ปัญญาชนสาธารณะกลุ่มหนึ่งชูธงเสรีภาพทางวรรณกรรม เสรีภาพในการพูด อะไรก็เสรีไปหมด หรือแม้กระทั่งใช้คำว่า ‘คดีอักษร’ มาบรรยายพฤติกรรมการแบนผลงานของเหวินโม่เซิงและทำการโจมตีทางความคิดเห็นสาธารณะอย่างใหญ่โตนั้น เขาก็ไม่ไหวติง

ถึงแม้จะขัดตา และก็โกรธมาก แต่ในขณะนี้มีตำแหน่งราชการติดตัวจริงๆไม่สะดวกที่จะเหมือนกับชาติที่แล้วพับแขนเสื้อขึ้นไปโต้เถียงด้วย

เรื่องที่เป็นมืออาชีพ ต้องมอบให้คนที่เชี่ยวชาญทำ

โจวอี้คิดว่าการจัดให้นักข่าวใหญ่หลินฟางออกโรง ก็เพียงพออย่างสมบูรณ์แล้ว!