บทที่ 558 กลัวอะไรก็ได้อย่างนั้น!

ทำไมสมาพันธ์วรรณกรรมและศิลปะของมณฑลถึงได้จัดงานเสวนานี้ขึ้น? แน่นอนว่าเป็นเพราะการเกิดขึ้นและการบานปลายของเหตุการณ์เหวินโม่เซิง ได้สร้างผลกระทบเชิงลบที่ร้ายแรงอย่างยิ่งต่อแวดวงศิลปะวรรณกรรมของมณฑลเจียงหนานทั้งหมด

ประธานสมาพันธ์วรรณกรรมและศิลปะ เหยาไฉจื้อ และตงชิงและคนอื่นๆ ได้ตระหนักอย่างสุดซึ้งว่า มีความจำเป็นที่จะต้องตักเตือนและเตือนสตินักทำงานด้านศิลปะวรรณกรรมคนอื่นๆ ให้ยึดถือเหวินโม่เซิงเป็นบทเรียน อย่าได้เดินไปบนเส้นทางที่ผิดพลาดทางความคิดและศีลธรรม และก่อความผิดพลาดที่ไม่อาจแก้ไขได้

ในขณะเดียวกันก็เตรียมที่จะผ่านการแลกเปลี่ยนกับตัวแทนนักทำงานด้านศิลปะวรรณกรรม เพื่อเตรียมการสำหรับขั้นตอนต่อไปในการแก้ไข 《มาตรฐานทางศีลธรรมของนักทำงานด้านศิลปะวรรณกรรมมณฑลเจียงหนาน》

แน่นอนว่า การแสดงจุดยืนต่อคณะกรรมการพรรคฯ ประจำมณฑลและต่อทีมตรวจราชการก็เป็นสิ่งที่สมควรทำอยู่แล้ว มิฉะนั้นแล้วพวกเขาคงจะไม่เชิญโจวอี้และสวีรั่วกู่มาร่วมประชุมเป็นพิเศษ

เพื่อที่จะรับประกันว่างานเสวนาจะดำเนินไปอย่างราบรื่น และบรรลุเป้าหมายที่คาดหวังไว้ ท่านประธานเหยาก็ได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจและมีเจตนาดีอันลึกซึ้ง ไม่เพียงแต่จะต้องหาบุคคลตัวแทนประเภทต่างๆ และระดับต่างๆ มาร่วมงาน ที่สำคัญกว่านั้น เขายังต้องคอยระวังไม่ให้คนบางคนไม่เชื่อฟัง พูดจาเหลวไหล และไม่เหมาะสม!