บทที่ 560 มีฝีมืออยู่สองแปรงบวกกับอีกสองแปรงจริงๆ

ในห้องประชุม พลันตกอยู่ในความเงียบสงัด

เซวียชูฉิงที่ถูกเอ่ยชื่อขึ้นมาอย่างกะทันหันไม่ได้เตรียมใจไว้เลยแม้แต่น้อย เมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาของคนรอบข้างที่จับจ้องมา ก็อดไม่ได้ที่จะทั้งโมโหทั้งกระอักกระอ่วน ในใจคิดว่าไอ้แซ่โจวแกจะพูดก็พูดไปสิ จะมาลากฉันเข้าไปเกี่ยวทำไม? ฉันกับเรื่องนี้ก็ไม่ได้... เอ่อ ก็มีความเกี่ยวข้องจริงๆ!

หากไม่ใช่เพราะนางได้เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้กับกู่ฉีถาน กู่ฉีถานก็อาจจะไม่มีคำถามในวันนี้ และหากไม่มีคำถาม โจวอี้ก็จะไม่มีทางลากนางเข้าไปเกี่ยวได้

ดังนั้นแล้ว มีเหตุย่อมต้องมีผล...

เหยาไฉจื้อ, ตงชิง, เจิ้งหัว และผิงฝานหลายคน มองไปยังโจวอี้ด้วยสายตาที่แฝงไว้ด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนหลายส่วน