บทที่ 599 บันทึกการเดินทางในอันผิง

ต่อคำพูดของพี่ชายคนขับรถ ต้าจ้วงและเสี่ยวเหม่ยมีท่าทีครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย

ที่เชื่อไปครึ่งหนึ่งนั้น ก็ยังคงตั้งอยู่บนสมมติฐานที่ว่าประโยค ‘ใครกล้ามาทุบหม้อข้าวของเรา ฉันก็จะไปทุบชามข้าวของมัน’ นั้น ออกมาจากปากของท่านเลขาธิการโจวจริงๆ

ต้าจ้วงและเสี่ยวเหม่ยมีฐานะทางบ้านดี และเพราะความชื่นชอบในการท่องเที่ยวเหมือนกันจึงได้มาคบกัน หลายปีมานี้พวกเขาเที่ยวชมสถานที่ท่องเที่ยวในเมืองและมณฑลชื่อดังทั่วประเทศมาเกือบหมดแล้ว ได้เห็นเรื่องราวสกปรกของพ่อค้าแม่ค้าในแหล่งท่องเที่ยวที่ขูดรีดนักท่องเที่ยว และโรงแรมที่ขึ้นราคาห้องพักกะทันหันจนชินชา

อย่างที่พี่ชายคนขับรถพูดเรื่องการเอาของไม่ดีมาหลอกขายเป็นของดี หรือการบังคับซื้อบังคับขาย นั่นล้วนเป็นเรื่องปกติ หากไม่อยากมีเรื่อง ก็ต้องก้มหน้ารับสภาพไป หากยืนหยัดต่อสู้ด้วยเหตุผล หน่วยงานกำกับดูแลส่วนใหญ่ก็จะทำตัวเป็นน้ำยาประสานแบบขอไปที หรือกระทั่งสมรู้ร่วมคิดกับพ่อค้าแม่ค้าที่ผิดกฎหมาย แล้วหันมาตำหนินักท่องเที่ยวว่าสร้างความวุ่นวายเสียอีก

ถึงแม้คุณจะโกรธจนทนไม่ไหว เอาเรื่องไปแฉบนโลกออนไลน์ ก็ไม่แน่ว่าจะได้รับความสนใจ ต่อให้ได้รับความสนใจ หน่วยงานท้องถิ่นก็ทำได้อย่างมากแค่กล่าวขอโทษแบบขอไปที บอกว่าต่อไปจะแก้ไขปรับปรุงอย่างแน่นอน แต่ในความเป็นจริงแล้วทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม