บทที่ 601 โชคดีมาเยือนและวันดีๆ

ตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงสามสี่เดือน ประชาชนทั่วทั้งประเทศต่างก็ได้เป็นสักขีพยานในปาฏิหาริย์ครั้งหนึ่ง เมืองขนาดกลางและเล็กระดับสี่ระดับห้าแห่งหนึ่ง ได้โด่งดังเป็นไวรัลในโลกออนไลน์และสื่อข่าวอย่างกะทันหันได้อย่างไร และความนิยมก็ยังคงยืนยงยาวนานไม่เสื่อมคลาย

หัวข้อต่างๆ เช่น ‘หม่าล่าทังอันผิง’ ‘ร้านแผงลอยริมทางเมืองตงจี๋’ ‘นักเรียนอันผิงขึ้นหอจอหงวนในเดือนพฤษภาคม ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้เป็นจอหงวนสายวิทย์’ ‘เจ้าของร้านอาหารเปลี่ยนหน้ากาก’... ปรากฏขึ้นบนหน้าเทรนด์อยู่เป็นระยะ

ลองสุ่มคลิกเข้าไปดูสักหัวข้อหนึ่ง เช่น ‘เจ้าของร้านอาหารเปลี่ยนหน้ากาก’ ใต้วิดีโอที่ยาวไม่ถึงหนึ่งนาทีนี้ ก็มีความคิดเห็นหลายหมื่นรายการ

เนื้อหาในวิดีโอจริงๆ แล้วเรียบง่ายมาก มีนักท่องเที่ยวคนหนึ่งไปเจอ ‘ร้านรูหนู’ อร่อยๆ ร้านหนึ่งในตรอกซอกซอยที่ค่อนข้างเปลี่ยวในเมืองอันผิง

หน้าร้านเล็กมาก มีโต๊ะเพียงสามตัว และเจ้าของร้านก็อารมณ์ร้ายเป็นพิเศษ เจอใครก็ทำหน้าบึ้งตึง กฎระเบียบก็เยอะ เปิดร้านตรงเวลาสิบเอ็ดโมงเช้า ไม่ถึงเวลาก็ไม่ให้ลูกค้าเข้าร้าน แถมยังไม่อนุญาตให้ลูกค้าสั่งอาหาร เจ้าของร้านควบพ่อครัวทำอะไรก็ต้องกินอย่างนั้น เข้ามาแล้วห้ามพูดมาก กินเสร็จรีบไป...