บทที่ 104: การแอสซิสต์ของเกาอิ่งชู

“พี่เฉินหยางคะ เมื่อครู่พี่กับหัวหน้าเหอพูดอะไรกันเหรอคะ?”

เมื่อเดินออกจากห้องผู้ป่วย จงเฟยก็ถามเฉินหยางอย่างไม่เข้าใจ ฟังแล้วเหมือนว่าระหว่างเฉินหยางกับเหอเวินเหลียงจะยังมีข้อตกลงอะไรกันอยู่

“ศาสตราจารย์เหอไม่ใช่ว่าอยากจะรับฉันเป็นศิษย์เหรอ แล้วตอนนี้ฉันก็ต้องตามศาสตราจารย์อู๋เรียนต่อโท ก็เลยปฏิเสธไปชั่วคราวก่อน...”

คำพูดของเฉินหยางเพิ่งจะพูดไปได้ครึ่งหนึ่ง ก็ถูกจงเฟยขัดจังหวะ

“อะไรนะ นายปฏิเสธเหรอ?”