บทที่ 105: คุณปู่เดาถูกจริงๆ ด้วย

ที่กรุงปักกิ่ง ตระกูลเหวิน! เหวินซิวผิงเพิ่งจะวางสาย เหวินหรงเซวียนก็ถามอยู่ข้างๆ “พ่อครับ เป็นโทรศัพท์ของลู่ลู่เหรอครับ?”

“ใช่ เป็นลู่ลู่ที่โทรมา” เหวินซิวผิงยิ้มกล่าว

“ยัยหนูนี่ ไม่เคยโทรหาผมเลย” เหวินหรงเซวียนกล่าวอย่างน้อยใจ เขาว่ากันว่าลูกสาวคือเสื้อนวมตัวน้อยที่แสนอบอุ่นของพ่อ เหวินหรงเซวียนมีลูกชายสองคนลูกสาวหนึ่งคน เหวินมั่นลู่เป็นคนเล็กที่สุด เป็นลูกสาวที่เหวินหรงเซวียนมีตอนอายุสี่สิบกว่าแล้ว ปีนี้เหวินหรงเซวียนก็ใกล้จะหกสิบปีแล้ว

ตั้งแต่เล็กเหวินหรงเซวียนก็รักเหวินมั่นลู่มาก แต่เหวินมั่นลู่กลับสนิทกับคุณปู่ที่สุด ก็ไม่ใช่ว่าจะพูดว่าเหวินมั่นลู่ไม่สนิทกับเหวินหรงเซวียน แต่เมื่อเทียบกันแล้ว เหวินมั่นลู่สนิทกับเหวินซิวผิงที่สุด ทุกครั้งที่โทรศัพท์ก็จะโทรหาเหวินซิวผิง

“ฮ่าๆๆ ใครใช้ให้เป็นหลานสาวแท้ๆ ของฉันล่ะ”