บทที่ 1125 การรักษาระยะที่สอง

เฉินหยางมีสีหน้าสงบนิ่ง แต่ในใจกลับกระจ่างแจ้ง แผนการของชเวซองมินเรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

หากเขาปฏิเสธ อีกฝ่ายก็จะป่าวประกาศว่าเขาดื้อด้านไม่ยอมรับฟังความคิดเห็น ไม่คำนึงถึงอาการคนไข้ จนทำให้การรักษาล่าช้า แต่หากเขายอมรับ ก็เท่ากับยอมรับกลายๆ ว่ายาและวิธีของทางนั้นดีกว่า ซึ่งจะเปิดช่องให้พวกเขาหาข้ออ้างเข้ามาแทรกแซงการรักษาในภายหลัง หรือแม้แต่แอบเล่นตุกติก

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เรียกว่า "เสวี่ยเจี่ย" (เกล็ดโลหิต) หรือเกล็ดตัวนิ่มสีเลือดร้อยปี พร้อมวิธีใช้สูตรลับนั้น เป็นของจริงหรือของปลอม และมีอันตรายแอบแฝงหรือไม่ ก็ไม่อาจรู้ได้

"เจตนาดีของปรมาจารย์ชเว พวกเราขอน้อมรับด้วยใจครับ"

เฉินหยางเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "แต่ทว่า การใช้ยาเปรียบเสมือนการใช้ทหาร ผิดเพี้ยนเพียงเส้นขน ส่งผลต่างกันนับพันลี้ แผนการรักษาของท่านประธานลีเป็นองค์รวมที่เชื่อมโยงกัน การเลือกใช้ยา การแปรรูป และปริมาณของยาทุกตัว ต้องสอดคล้องกับตำรับยาโดยรวม การเปลี่ยนแหล่งที่มาของยาโดยพลการ โดยเฉพาะการใช้สิ่งที่เรียกว่า 'ยาในตำนาน' ที่ไม่ทราบคุณสมบัติแน่ชัด ความเสี่ยงนั้นยากจะประเมินได้ครับ"