บทที่ 1175 แพทย์แผนจีนตัวจริงในคลินิกเล็กๆ (ตอนต้น)

อำเภอเฮ่อซาน โอบล้อมด้วยขุนเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองฮั่นผิง เป็นอำเภอเกษตรกรรมแบบดั้งเดิมที่กาลเวลาดูจะใจดีกับที่นี่เป็นพิเศษ การพัฒนาเศรษฐกิจอาจไม่หวือหวา แต่น้ำใจไมตรีของผู้คนนั้นงดงาม จังหวะชีวิตเรียบง่ายและเชื่องช้าดั่งสายน้ำที่รินไหลในหุบเขา

รถแล่นไปตามทาง ทิวทัศน์สองข้างทางร่มรื่นสวยงาม

คลินิกของจวงฉี่เหวินไม่ได้ตั้งอยู่ในใจกลางอำเภอที่พลุกพล่าน แต่อยู่ตรงชานอำเภอ ติดกับถนนทางหลวงสายหลักที่เป็นเส้นทางสัญจรขึ้นล่องเหนือใต้

หน้าร้านมีขนาดไม่ใหญ่ ป้ายชื่อ "คลินิกแพทย์แผนจีนฉี่เหวิน" ตัวอักษรสีแดงบนพื้นขาว ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปีจนตัวหนังสือเริ่มหลุดลอก ราวกับจะบอกเล่าเรื่องราวของวันเวลาที่ผ่านพ้น

สองข้างประตูมีป้ายคำกลอนไม้คู่หนึ่ง สีซีดจางลงตามกาลเวลา แต่ยังพออ่านตัวอักษรที่แฝงจิตวิญญาณแห่งความเป็นหมอได้ว่า "ขอเพียงชาวโลกไร้โรคภัย ไยต้องเสียดายยาบนชั้นฝุ่นจับ"