บทที่ 1217 เฮ่าเหรินไฉ

"ผอ.เฉินช่างปราดเปรื่องยิ่งนัก!"

ผู้อาวุโสซุนอดไม่ได้ที่จะปรบมือชมเชย "การวินิจฉัยและแยกแยะโรคเช่นนี้ การใช้ตำรับยาเช่นนี้ ช่างกล้าหาญและรอบคอบ ผู้เฒ่าอย่างผมนับถือจริงๆ! หากแผนการรักษานี้สามารถปฏิบัติได้อย่างเคร่งครัด คนไข้คงมีโอกาสรอดชีวิต"

เมื่อผู้อาวุโสซุนผู้มีคุณธรรมสูงส่งและเป็นที่เคารพนับถือแสดงท่าทีเช่นนี้ คนอื่นๆ ย่อมไม่มีข้อโต้แย้ง

สีหน้าของผู้อำนวยการเฮ่าเหรินไฉเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา สุดท้ายก็ฝืนปั้นหน้ายิ้มแย้มอย่างกระตือรือร้น "ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมจริงๆ! ฟังคำพูดของผอ.เฉินเพียงประโยคเดียว ดีกว่าอ่านหนังสือสิบปี! เอาตามแผนที่ผอ.เฉินและหมอจวงตกลงกันไว้เลย ทางเราจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่!"

วินาทีนี้ เฮ่าเหรินไฉดูเหมือนจะลืมท่าทีแปลกๆ ก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น กลายเป็นคนกระตือรือร้นที่จะร่วมมือขึ้นมาทันที