บทที่ 1218 ยืมมีดฆ่าคน?

เฮ่าเหรินไฉสะดุ้งสุดตัว ถ้วยชาในมือเกือบร่วงหลุด แววตาฉายความตื่นตระหนกและหวาดกลัวที่ปิดไม่มิด

เขาคาดไม่ถึงเลยว่า นอกจากเฉินหยางจะรู้ถึงแรงต้านเบื้องหลังแล้ว ยังรู้ชัดเจนถึงขนาดระบุตัวตนได้อีกด้วย! เขาหัวเราะแห้งๆ แก้เก้อ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายที่ขมับทันที เขาไม่ได้ยอมรับ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ ซึ่งปฏิกิริยานี้เท่ากับเป็นการยอมรับโดยปริยาย

"ผอ.เฉิน ท่าน... ท่านนี่สายตาเฉียบแหลมจริงๆ"

เฮ่าเหรินไฉดึงทิชชู่ออกมาซับเหงื่อที่หน้าผาก ยิ้มขื่นแล้วพูดว่า "มณฑลเหออยู่ใกล้จิงตู ในอาณาเขตของเรา เรื่องบางเรื่องมันซับซ้อนและพัวพันไปทั่ว การที่ท่านนำทีมลงมาอย่างยิ่งใหญ่ครั้งนี้ เป็นคำสั่งโดยตรงจากกระทรวง เป็นตัวแทนเจตนารมณ์จากเบื้องบน บางคน... ย่อมรู้สึกไม่สบายใจเป็นธรรมดา..."

"ผอ.เฮ่าคิดมากไปแล้วครับ"